Category Archives: samenwerking

De WHO vraagt om consideratie (Linkedin)

Mijn nieuwe artikel op Linkedin: De WHO vraagt om consideratie

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) vraagt aan landen die genoeg vaccinaties hebben voor een booster (derde) shot daarmee te wachten zodat de arme landen waar mensen de eerste injectie nog niet hebben gekregen, deze kunnen krijgen. Niemand neemt dit verzoek serieus, maar de WHO vraagt toch om dit te overwegen.

Ik begrijp dit verzoek niet. Overal ter wereld is de aanpak zodanig dat elk land voor zichzelf zorgt, dus van wie verwacht de WHO dat er aan een dergelijk verzoek voldaan wordt? Het is triest dat nog niet iedereen het vaccin heeft gekregen, maar dit is niet iets waarover één land kan beslissen, het is een kwestie die internationale organisaties, zoals de WHO zelf, moeten initiëren en uitvoeren. Als het eigen Ministerie van Volksgezondheid van een land niet voor de bevolking van dat land kan zorgen, moeten internationale organisaties bijspringen en helpen. Daarom bestaan er zoveel dergelijke organisaties die door de rijke landen worden gefinancierd om minder fortuinlijke landen te helpen.

Bovendien denk ik dat het probleem niet te maken heeft met het aantal injecties, maar met de organisatie en de verdeling. Er zijn voldoende injecties om te verdelen. Het probleem is echter dat in de wereld die wij hebben opgebouwd iedereen alleen maar aan zichzelf denkt, niemand voelt zich verantwoordelijk, en er is geen gevoel van verantwoordelijkheid voor elkaar, zeker niet tussen landen. Alles wordt door geld en corruptie bepaald.

Als we de manier waarop dingen werken willen veranderen, moeten we onze werkwijze veranderen. De pandemie behandelt ons allemaal op dezelfde manier, zij infecteert iedereen, zonder enig onderscheid. Als we de pandemie willen overwinnen, moeten wij elkaar ook op dezelfde manier behandelen, want als je aan één plek geen aandacht besteedt, wordt die plek een bron van nieuwe besmettingen.

Zodra wij ons werkelijk als één familie organiseren, misschien door middel van een nieuwe organisatie, los van de oude en decadente organisaties, moeten we met iedereen overleggen, overal alle gegevens vandaan halen en beslissen wat en hoeveel waar heen gaat. Als we de mensheid als één familie beschouwen, gaan we besluiten wat het beste is voor de hele familie en zullen we de juiste conclusies trekken. Maar om dat te kunnen doen, moeten we elkaar eerst als één familie zien, dan pas zullen we de juiste beslissingen kunnen nemen en daarbij rekening houden met iedereen.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/08/who-is-asking-for-consideration-linkedin/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: Coronavirus, Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

De Ten is ons spirituele kapitaal

Als de tijd voortschrijdt, voelen we een steeds grotere afstand tot het doel. Dit is niet bedoeld om teleurgesteld te worden, maar als de onthulling van een nieuw verlangen dat gevoeld moet worden om voorwaarts te gaan. Vooruitgang vindt altijd plaats van min naar plus, dan gaan we van een nog grotere min naar een nog grotere plus, enzovoort.

Daarom heb ik een groep nodig die me altijd vergezelt en werkt als een batterij, een condensator. Alles wat ik in de neergangen en de opgangen heb ontvangen, investeer ik in de groep. Ik rijs en ik val, ik beweeg me van de ene staat naar de volgende, en al mijn werk komt samen in mijn Ten. Zo is het met ieder van de vrienden, dankzij dit bereiken we het doel.

De Ten is een plek waar wij al onze inspanningen, successen, alle vragen en antwoorden verzamelen. Ik val en vergeet alles, ik begrijp niets meer, het is zelfs nog erger dan voorheen, dit komt omdat ik de oude staat voorbij ben, in de Ten heb geïnvesteerd en ik aan een nieuw niveau ben begonnen, ik een blanco pagina voor me heb, en mijn Kli leeg is.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/03/the-ten-is-our-spiritual-capital/

Facebook: www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Het volgende blog wordt zondag a.s. geplaatst.

From the World Kabbalah Convention, “Discovering Life In The Ten” 2/26/21, “The Greatness of the Creator in the Ten,” Lesson 2

Related Material:

Revealing The Creator In The Ten

The Creator Truly Wants To Reveal Himself To Us

Do Not Disconnect From The Ten

Filed under: Conventions, Daily Kabbalah Lesson, Events, Spiritual Work, The Tens | Add Comment / Ask Question →

Een kwestie tegen cancelcultuur (Linkedin)

Mijn nieuwe artikel op Linkedin “Een kwestie tegen cancelcultuur

 

Een van de meest schadelijke gevolgen van pogingen om politieke correctheid te handhaven, is wat bekend is geworden als “cancelcultuur”. Het komt erop neer dat als iemand iets zegt of schrijft wat niet overeenstemt met de richtlijnen van politieke correctheid, diegene wordt gecanceld, uitgestoten, verbannen van de sociale media, vaak ontslagen en altijd afgestraft door zogenaamde censoren van het openbare discours. De cancelcultuur is niet alleen in de kern schandalig, zij druist ook tegen de aard van de menselijke samenleving in, tegen de aard van het mens-zijn en in feite tegen de natuur.

Het leven is een incorporatie van verschillende dingen die zich bij elkaar voegen om ingewikkelder en hogere entiteiten te creëren dan het individuele. Als we ons willen ontwikkelen, moeten we incorporatie omarmen ten behoeve van onze collectieve evolutie als mens. Als we stagnatie en dood willen, laten we dan elkaar opheffen tot er niemand van ons meer over is, de evolutie zal zich in onze afwezigheid echter gewoon voortzetten.

Als een mens buitengesloten wordt van contact met andere mensen, kan hij zich niet ontwikkelen. Menselijk contact is onontbeerlijk voor de ontwikkeling van de mens, hoe diverser de mensen zijn die men ontmoet, hoe meer men zich ontwikkelt. Een kind dat opgroeit met maar één soort mensen om zich heen, met allemaal dezelfde denkwijze, dezelfde overtuigingen en dezelfde manieren, zal zich ontwikkelen tot een exacte kopie van zijn of haar ouders. Dit hoeft niet slecht te zijn, maar het is niet de bedoeling van de mensheid en de schepping.

Alle elementen van de natuur zijn geschapen om te evolueren, te veranderen en hogere bestaansniveaus te ontwikkelen. Daarvan is de mens niet uitgesloten. Denk bijvoorbeeld eens aan water. Water bestaat uit twee gassen: waterstof en zuurstof. Alleen zijn ze onzichtbaar, op geen enkele manier te detecteren. Erger nog, ze zijn giftig. Maar als je ze met elkaar verbindt, krijg je water: de basis van het leven, iets wat elk wezen nodig heeft om in leven te blijven.

Als we bijvoorbeeld sodium, een soort metaal, met chloor verbinden, een geelgroen gas, krijg je tafelzout, dat smaak geeft aan alles wat we eten, onze voorouders gebruikten het als conserveringsmiddel. Alles werkt op deze manier: Neem water en bloem en je kunt brood maken, gebak of pasta. Alle delen van de werkelijkheid zijn verbindingen die voortbouwen op eerdere verbindingen waaruit nog ingewikkelder verbindingen ontstaan, uiteindelijk vormen ze het ecosysteem dat wij planeet aarde noemen. Planeten vormen op hun beurt het zonnestelsel dat het melkwegstelsel vormt en melkwegstelsels vormen het heelal.

Dit alles zou nooit gebeurd zijn als op enig moment tijdens het ontstaan van het universum de cancelcultuur was toegepast op één van de elementen van de werkelijkheid. Ook de menselijke beschaving zou zich niet hebben ontwikkeld als op enig moment slechts één ras, één geloof of één cultuur de overhand had weten te krijgen. Toen de cancelcultuur werd toegepast zoals in nazi-Duitsland, eindigde dit in een ramp.

Dit gezegd hebbende, het verzet tegen de cancelcultuur betekent niet dat elk niveau of elke wijze van vermenging gezond is. Net zoals verbindingen in de natuur de identiteit van hun specifieke ingrediënten niet verliezen, moet eenieder van ons zijn uniciteit als individu behouden. Er is echter alleen sprake van groei als wij ons individuele ik combineren met het individuele ik van anderen om iets te creëren wat nieuw is, ingewikkelder en ook van een hogere orde dan wijzelf. Dit iets zou niet bestaan zonder ons allen, het is noch het een noch het ander maar iets nieuws dat door onze integratie is gecreëerd. Denk nog maar eens aan water: waterstof bestaat op zichzelf en zuurstof ook, maar alleen als ze samenwerken creëren ze water, leven.

Inderdaad, het leven is een incorporatie van verschillende dingen die zich bijeenvoegen om ingewikkelder en hogere bestaansvormen te creëren dan het individuele. Als we ons willen ontwikkelen, moeten we incorporatie omarmen ten behoeve van onze collectieve evolutie als mensen. Als we stagnatie en dood willen, laten we elkaar dan opheffen tot er niemand van ons meer over is, de evolutie zal zich in onze afwezigheid echter gewoon voortzetten.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/03/the-case-against-cancel-culture-linkedin/

Facebook:  www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

New Life 1295 – De verbinding in de groep waar ik bij hoor versterken

 

New Life 1295 – De verbinding in de groep waar ik bij hoor versterken

Dr. Michael Laitman in gesprek met Oren Levi en Yael Leshed-Harel

Fietsers in een groep kunnen een hoger, innerlijk niveau van verbondenheid bereiken als ze zich inspannen om zich in één hart en één geest aaneen te sluiten, als één man op één fiets. Leiders zullen het gevoel delen dat er een speciale verbinding is in een groep en dan aandacht schenken aan de natuurlijke reacties die zonder enige kunstmatige druk ontstaan. Conflicten, die nu eenmaal deel uitmaken van het leven, worden gebruikt om de verbinding te versterken.

Als iemand bijvoorbeeld te laat is, wordt de tijd gebruikt om te spreken over de essentie van verbinding, concessies, en het uitstijgen boven het ego. De groep accepteert degene die te laat komt en verbindt zich, als resultaat van zijn te laat komen, des temeer. Als de groep ernaar streeft om de onderlinge verbondenheid te vergroten, zullen ze werkelijk met elkaar zweven in de harmonie van de natuur en rijden op de weg naar geluk, plezier en succes!

Blog en video in het Engels: https://laitman.com/2021/02/new-life-1295-deepening-the-ties-in-the-groups-to-which-we-belong/\

Facebook: https://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

From KabTV’s “New Life 1295 – Deepening The Ties In The Groups To Which We Belong,” 1/24/21

Video: Play Now | Download Audio: Play Now | Download

Filed under: New Life | Add Comment / Ask Question →

Hoe meer we sociaal bewust worden, hoe minder we zien (Linkedin)

Mijn nieuwe artikel op Linkedin “Hoe meer we sociaal bewust worden, hoe minder we zien

Kijk eens naar wat er gebeurt: We hebben een wereld opgebouwd waarin je kan leven zoals je wilt, zijn hoe je bent en doen wat je wilt. We zijn sociaal bewust, progressief en dat laten we weten, we zijn uitbundig als we uitbundig zijn en we zijn eveneens uitbundig als we ons neerslachtig voelen. Alles mag, iedereen is hetzelfde, elke weg die je kiest is prima, in gezelschap van wie dan ook. Maar waarom is iedereen zo boos? Waarom is er agressie, worden mensen uitgeschakeld en is er, waar je ook kijkt, geweld?

Alleen als we onze huidige manier van denken “pak zoveel je kan, want nu kan het nog” laten varen, zullen we ons realiseren dat eenieder van ons en wij allemaal samen, veel meer in bezit heeft als we dat met elkaar regelen. Het hele doel van de huidige “Ik! Ik! Ik! pandemie” is bedoeld om deze houding te laten imploderen. Als we van dit alles afzien, zullen we zien dat de mensen met wie we wedijverden in feite onze enige hoop zijn om te bereiken wat we willen.

Hoe meer aandacht we besteden aan het bevredigen van elke bevlieging, hoe gefrustreerder en bozer we worden. We voelen ons zo machtig dat wij – om de uitspraak van Descartes: ”Ik denk, dus ik ben” te parafraseren – het motto hanteren: “Ik wil, daarom verdien ik het”, als rechtvaardiging voor onze handelingen. Maar hoe lang kan dit nog doorgaan als iedereen het zo voelt en zich ernaar gedraagt? Het is niet verbazingwekkend dat niemand die vraag stelt, want het antwoord ligt voor de hand en niemand is bereid om zich aan te passen aan wat noodzakelijk is.

Beetje bij beetje neemt echter de wanhoop onder de mensheid toe. Steeds meer mensen geven de fantasie op dat ze op zekere dag alles zullen hebben wat zij willen. Het zal zo ver komen dat iedereen zal wanhopen, zelfs de allerrijkste mensen. Onze bevliegingen kennen geen grenzen, maar onze energie en grondstoffen wel. Als voldoende mensen zich realiseren hoe zinloos het is om hun grillen na te jagen, zullen zij zich afvragen wat de zin van dit alles is. En op dat moment zullen we gaan begrijpen wat er eigenlijk gaande is.

Als we ermee stoppen om onze eigen staart na te jagen, zullen we ons realiseren dat ons opgeblazen ego ons niet alleen gek maakt, het maakt ons gek én brengt ons naar een nieuwe manier van denken. Alleen als we onze huidige manier van denken “pak zoveel je kan, want nu kan het nog” laten varen, zullen we ons realiseren dat eenieder van ons en wij allemaal samen, veel meer in bezit heeft als we dat met elkaar regelen! Het hele doel van de huidige “Ik! Ik! Ik! pandemie” is bedoeld om deze houding te laten imploderen. Als we van dit alles afzien, zullen we zien dat de mensen met wie we wedijverden in feite onze enige hoop zijn om te bereiken wat we willen.

Met elkaar kunnen we bouwen aan een mooi materieel leven voor ons allemaal! Met elkaar kunnen we bouwen aan geweldige leefgemeenschappen! Met elkaar kunnen we bouwen aan prachtige landen! En met elkaar kunnen we een mooie wereld opbouwen.

Maar alleen kunnen we de wereld alleen maar stukmaken. Ik hoop dat we wijzer worden voordat we omkomen door onze “sociale bewustwording”.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/02/the-more-woke-we-become-the-less-we-see-linkedin/

Facebook:  https://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: New Publications | Add Comment / Ask Question →

Wat we kunnen verwachten voor het nieuwe jaar 2021 (Medium)

Medium heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd: Wat we kunnen verwachten voor het nieuwe jaar 2021

We staan op het punt om een atypisch jaar achter ons te laten en de mensheid vraagt zich af wat er in het verschiet ligt voor het komende jaar. 2021 zal een jaar worden waarin we allemaal zullen voelen, begrijpen en accepteren dat het doel van onze ervaringen tot nu toe eruit bestaat om de mensheid te herschikken op een positievere manier. De uitdagingen waar we voor stonden, hebben ten gunste van ons gewerkt, ze hebben ons geholpen om te onderzoeken hoe ze ons verder hebben geholpen naar een nieuwe fase van ontwikkeling, een nieuwe fase van het menselijk bestaan.

2020 wordt gekarakteriseerd door polarisatie, een economische crisis, natuurrampen en een wereldwijde pandemie die een wereldwijde lockdown heeft veroorzaakt. Het virus kwam om ons te organiseren, wakker te schudden en allerlei soorten disbalans in de maatschappij, in menselijke betrekkingen en op onze planeet op te lossen.

Op deze manier gaat de natuur met ons om. Covid-19 is geen willekeurig virus. Het systeem van de natuur staat erachter en dat kwam in actie toen wij een groot deel van de planeet hadden verwoest. Alsof de natuur zegt: “En nu is het genoeg. Jullie zijn bezig om de wereld te vernietigen. Jullie hebben de aarde leeggepompt, afval in de oceanen gedumpt, de lucht vervuild en van stukken land vuilnishopen gemaakt. Jullie hebben de natuurlijke bronnen van de aarde uitgeput. Ga nu de wereld maar eens opnieuw opbouwen.”

Hoe lang zullen we nodig hebben voordat wij ons realiseren dat de natuur niet tot rust zal komen voordat wij doen wat ons staat te doen? Het lijkt erop dat wij enigszins gaan inzien dat wij hier en daar schuldig zijn, dat we beginnen te begrijpen wat er eigenlijk aan de hand is. Als we niet met de media te maken zouden hebben, die ons constant misleiden, zou de mensheid misschien al veel eerder haar verantwoordelijkheid op zich genomen hebben.

En hoe hard het misschien ook lijkt, het systeem van de natuur heeft ons heel vriendelijk toegesproken, niet zo direct en hard als bij andere plagen in het verleden. Het heeft ons tijd gegeven om te begrijpen wat de natuur van ons eist. Maar als wij ons niet laten waarschuwen en onze koers niet wijzigen in de richting van evenwicht, kunnen we absoluut een veel heviger reactie verwachten in het komende jaar.

Is de pandemie voorbij als er vaccins komen? We zijn op weg naar de volgende fase van de menselijke ontwikkeling, dus er zal duidelijk een en ander veranderen. Zal die verandering plaatsvinden in de vorm van opluchting voor ons? Dat is moeilijk vast te stellen, want gewoonlijk gaan de klappen van de natuur van de lichtste naar de zwaarste, totdat het nodige is bijgesteld. Als je bijvoorbeeld aan een kind vraagt om iets te doen en hij het niet doet, praat je waarschijnlijk de volgende keer op een hardere toon tegen hem. Als dat ook niet helpt, moet je de daaropvolgende keer je standpunten nog duidelijker maken en hem strengere voorwaarden voorleggen.

Hoe het komende jaar eruit zal zien, staat niet in de sterren geschreven, ook niet wat de vaccins betreft. De waarheid is, dat de toekomst aan ons is. Het hangt ervan af hoezeer we zullen proberen te begrijpen wat de natuur ons nu vertelt. De boodschap is duidelijk. Het is duidelijk dat onze industrie niet geschikt is voor de nieuwe wereld, want ze is gericht op de productie van onnodige dingen die het milieu vervuilen. Het is ook duidelijk dat het huidige onderwijssysteem niet overeenstemt met de wetten van de natuur omdat onze opvoeding erop gericht is om met elkaar te concurreren en verdeeldheid te creëren.

Daarom moet de belangrijkste opdracht voor het nieuwe jaar bestaan uit het opbouwen van een integrale wereld, uit het binnengaan van een leven van menselijk partnerschap, voor elkaar en voor de hele natuur.

De mensheid zal moeten veranderen, opnieuw moeten nagaan wat werkelijk belangrijk is en wat niet. We moeten afstand doen van alles wat niet noodzakelijk is, begrijpen dat we ongeveer 80% van onze winkels en bedrijven moeten sluiten. Natuurlijk zal men het absoluut niet eens zijn met zulke drastische veranderingen zonder dat men begrijpt waar dit toe leidt en wat het doel is, namelijk: een evenwichtiger wereld.

Ondertussen maken mensen zich aan het einde van dit jaar zorgen over hoe ze de eindjes aan elkaar moeten knopen, ze maken zich zorgen over de steeds grotere werkloosheid en vragen zich af hoe ze een samenleving kunnen opbouwen als er zoveel onzekerheid en sociale onrust bestaat. We moeten ons afvragen hoe we ons een nieuwe manier van denken eigen kunnen maken die rekening houdt met iedereen, zodat iedereen de toekomst hoopvol tegemoet kan zien.

Ik denk dat 2021 een overgangsjaar zal zijn. Hoewel de volledige overgang die we nodig hebben enige jaren in beslag zal nemen, zullen we in ieder geval wel gaan begrijpen wat de toekomstige voorwaarden zijn waar we aan moeten voldoen. We moeten geen dingen produceren die niet essentieel zijn. We moeten een grote nadruk leggen op onderwijs en educatie, en onszelf zo opvoeden dat we dichter bij elkaar komen in onderlinge solidariteit.

Als we ons met elkaar verbinden, zullen we gaan inzien dat al het goede voor ons ligt. We hebben het binnen handbereik om tot dit bewustzijn te komen. Alles hangt af van de mate van onze bereidheid om onze ogen te openen, onze geest te openen en te leren begrijpen wat de natuur – de Hebreeuwse woorden voor “God” en “natuur” hebben in Gematria dezelfde numerieke waarde – met ons doet. Door betere onderlinge verbindingen zullen we de Hoge Kracht, die alles in onze werkelijkheid bestuurt, onthullen. Zo zullen wij heelheid en een totale vervulling bereiken.

Dit is de positieve toekomst die ons te wachten staat, op voorwaarde dat wij uitsluitend denken en handelen in de richting van eenwording.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/12/what-to-expect-for-the-new-year-2021-medium/

Filed under: Coronavirus, Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

“De ware betekenis van tolerantie” (Times of Israel)

The Times of Israel heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd: “De ware betekenis van tolerantie

Waar lijkt deze wereld meer op: een vredige tuin of een oerwoud met wilde roofdieren die elkaar verslinden? Hoogstwaarschijnlijk op het laatste. In deze periode waarin er zowel in de Verenigde Staten als elders op de planeet botsingen plaatsvinden en verdeeldheid hoogtij viert, wordt de Internationale Dag van de Tolerantie, ingesteld door de Verenigde Naties, herdacht. Maar als we niet onderzoeken wat tolerantie werkelijk betekent, zal er geen sprake zijn van implementatie. De kunst om naar elkaar te luisteren en elkaar te omarmen werkelijk begrijpen en toepassen, zal ons de tools geven om polarisatie in balans om te zetten.

“Tolerantie is respect, acceptatie en waardering voor de rijke diversiteit aan culturen op deze wereld, onze uitdrukkingsvormen en onze manieren van mens-zijn”, aldus de VN-Beginselverklaring inzake de Principes van Verdraagzaamheid. De idealen die hier verwoord worden, zijn belangrijk, maar het markeren van een speciale dag voor tolerantie op de kalender heeft geen enkele zin als we de mensheid niet opvoeden, allereerst over de essentie van de betekenis van dit uitgangspunt en vervolgens over de manier waarop we dit in ons dagelijks leven in praktijk kunnen brengen. Anders is “tolerantie” een leeg begrip.

Dergelijke situaties doen zich eveneens voor bij andere herdenkingen, zoals de Internationale Vrouwendag. Hebben we ooit gehoord dat mensen in het begin van hun opvoeding – op de kleuterschool of later op school – les krijgen over hoe ze vrouwen moeten respecteren of over de meest elementaire principes, namelijk hoe ze hun moeder moeten respecteren en liefhebben? Ik kan me daar niets van herinneren. Daarom blijft ons onderwijs in gebreke, want we prenten geen kernwaarden in als het over onze sociale structuur gaat.

In het Hebreeuws is het woord voor “tolerantie” sovlanut, van het werkwoord “lisbol” (lijden), alsof we de meningen van anderen moeten verdragen of erdoor lijden. In die zin gaat het echter niet over tolerantie, in plaats daarvan omhelzen we elkaar. Het lijden dat we ervaren komt voort uit het feit dat onze visie egocentrisch is en niet in staat is om anderen te voelen, met name degenen die van ons verschillen. We moeten juist de ander accepteren en voelen als onszelf, zijn meningen en gevoelens, zelfs als ze tegengesteld zijn aan die van onszelf.

We moeten onze menselijke verhoudingen baseren op het principe dat iedereen een plaats heeft in de samenleving en inzien dat verschil en diversiteit een kleurrijk en prachtig mozaïek creëren. De natuur heeft ons op deze manier geschapen, zodat we zouden gaan beseffen hoezeer de rijkdom aan meningen vanuit verschillende gedachten aan iedereen vrijheid biedt. Als we wisten hoe wij de ontelbare stukjes van de menselijke tandwielen op de juiste wijze konden integreren, zouden we zien hoe elk ervan onmisbaar is voor het gesynchroniseerde en goed geoliede mechanisme dat schepping heet.

Maar waarom zijn we in de loop van de jaren steeds terughoudender geworden om elkaar zelfs maar aan te kijken, laat staan om goed te communiceren en ons met elkaar te verbinden? De oorzaak hiervan is ons steeds sterker wordende ego dat de natuur in ons ontwikkelt, onze onverzadigbare drang om onze eigen verlangens te vervullen, ten nadele van anderen. Hoe meer het ego groeit, hoe onrustiger we worden.

Irritatie, onverdraagzaamheid en wederzijdse afwijzing zijn allemaal situaties die de natuur ons laat voelen, zodat we onze menselijke, egoïstische benadering leren erkennen als de oorzaak van de grote onrust in ons leven, en doordat we in een impasse komen wat ons vermogen betreft om met anderen om te gaan, kunnen we nu een oprecht, nieuw verlangen ontwikkelen naar het uitstijgen boven het ego.

Het evolutionaire proces beweegt de mensheid van steeds diepere conflictniveaus naar hogere staten van evenwicht en samenwerking. De menselijke samenleving komt op een punt waar een extreme sociale polarisatie onvermijdelijk zal leiden tot een hoger niveau van sociale organisatie. We kunnen er niet aan ontsnappen dat we moeten leren hoe we ons, boven de tegenstellingen uit, kunnen verenigen; niet door het elimineren van de tegenstellingen, maar juist door ze in evenwicht te brengen, met het doel om een hoger begrip te creëren.

Om een sociale catastrofe te voorkomen zullen we dus een nieuwe wijze van denken moeten inzetten en een heel nieuw model van sociaal-politieke orde moeten opzetten, een model dat ruimte biedt aan tegengestelde meningen om juist daardoor sociale stabiliteit te bereiken in plaats van de sociale verdeeldheid te laten voortduren en te versterken.

In de natuur is in alle levende organismen een fundamentele drang werkzaam om de coëxistentie en het samenspel tussen twee tegengestelde krachten te ontdekken, waardoor er een hoger niveau van orde en welzijn ontstaat. De evolutie brengt tegenstellingen samen door middel van een dynamisch evenwicht. Kennis over hoe dit principe van het innerlijke systeem van de natuur werkt – de kracht die alles in de werkelijkheid beweegt en bestuurt – is ons enige anker in de veranderende wereld.

Mensen met verschillende visies dichter bij elkaar brengen om nieuwe niveaus van wederzijds begrip te bereiken, moet het uiteindelijke doel zijn van de huidige samenlevingen. Wanneer dit gebeurt, zullen onze verschillen blijven, maar op een complementaire manier, in het belang van het collectief. Dan zal er echte tolerantie ontstaan, zoals begrip, acceptatie en broederschap. 

Zoals Kabbalist Rav Yehuda Ashlag (Baal HaSulam) het schreef in zijn essay The Freedom (De Vrijheid):

“Elk individu moet de oprechtheid van zijn erfgoed in stand houden, en de tegenstrijdigheid en onverenigbaarheid tussen hen zal voor altijd blijven bestaan, om de beoordeling en de voortgang van de wijsheid, het grootste goed van de mensheid, veilig te stellen.”

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/11/the-true-meaning-of-tolerance-times-of-israel/

Filed under: Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

“De dieper wordende kloof tussen links en rechts is hier om te blijven, zo moet het ook” (Medium)

Medium heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd “De dieper wordende kloof tussen links en rechts is hier om te blijven, zo moet het ook”

We moeten ons realiseren dat de dieper wordende kloof tussen links en rechts hier is om te blijven en te groeien. Hoe eerder we groeien hoe beter onze kansen om er op de juiste manier mee om te gaan, voordat het tot een uitbarsting komt en er een complete oorlog ontstaat.

Mensen zijn verschillend. Er zijn verschillende geslachten, rassen, kleuren en lichaamsstructuren. Dit zijn biologische verschillen die we niet kunnen veranderen zonder hardhandig in de natuur in te grijpen en zelfs dan met twijfelachtige resultaten.

We moeten er ook bij stilstaan dat we van elkaar afhankelijk zijn, en zonder te zien dat wij allemaal gezond zijn en ons deel bijdragen aan het welzijn van de mensheid, hebben wij zelf ook geen toekomst.

We zijn ons er niet zo van bewust dat het feit dat onze gezichtspunten, wat we geloven en de manier waarop wij denken, ook in grote mate door de natuur gedicteerd wordt. Daarom is er vaak niets aan te veranderen. Wanneer was het de laatste keer dat het iemand lukte om je mening over iets wat je belangrijk vindt totaal te veranderen? Wanneer was het de laatste keer dat jij dit probeerde bij iemand anders? Naar de linkerkant of de rechterkant overhellen is iets wat in ons gekerfd is, bijna zo diep als onze huidskleur. 

Dat betekent niet dat er geen enkele manier bestaat om iemands denkwijze te veranderen door brainwashing of een of ander agressief heropvoedingsprogramma, of zelfs door iemand in een totaal nieuwe omgeving te plaatsen. Maar als we het hebben over het veranderen van de inzichten van miljoenen mensen door eenvoudigweg een beroep te doen op hun verstand, dat zal nooit werken. Hun verstand werkt anders, hun denkwijze, en ze zullen het nooit met je eens worden.

Denk maar eens aan je eigen lichaam. Daarin zijn organen die heel verschillend van elkaar werken. Ze delen dezelfde DNA, maar als je een cel van het hart in de lever plaatst, wordt dat geen levercel, die cel zal waarschijnlijk sterven. Al is die cel van hetzelfde erfelijke materiaal gemaakt, de aard en de werkwijze ervan is zo anders, dat hij niet kan overleven in een omgeving buiten het hart, waar hij toe behoort.

Denk nu eens aan je lichaam zonder organen. Hoe zou je zonder enig orgaan kunnen overleven? Zelfs als je één orgaan verwijdert, zou je jezelf doodmaken of ernstig verminken. Elk orgaan, hoe klein of onbeduidend ook, is essentieel voor ons welzijn en vaak ook noodzakelijk om te kunnen overleven. We moeten bijvoorbeeld niet willen dat de pancreas net zo is als het hart, want dan zouden we geen pancreas hebben en een hart teveel hebben.

De menselijk samenleving is net zoals ons lichaam, maar dan op macroniveau. Haal er één orgaan uit en je hebt het hele systeem beschadigd. De grote verschillen die we tussen mensen zien, zijn het probleem niet, het verwijst alleen maar naar mensen die zich meer bewust zijn van hun functie in de maatschappij en dat is in feite goed. Het probleem is dat wij niet als één systeem kunnen werken, zoals ons lichaam werkt met alle organen. We zijn ons niet bewust van onze onderlinge afhankelijkheid in de maatschappij, zoals wij ons wél bewust zijn van de onderlinge afhankelijkheid van onze organen.

Als we op de juiste manier omgaan met de grote verschillen tussen ons, betekent dit dat wij het grote geheel zien: dat iedereen essentieel is, dat iedereen bijdraagt en dat de mensheid niet zou zijn wat zij is zonder eenieder van ons. Als we argumenten naar voren brengen, moeten we nooit vergeten, dat we allemaal deel uitmaken van één entiteit. Het is prima om het niet met elkaar eens te zijn, het helpt ons groeien, onszelf en elkaar beter te begrijpen, en onze taak voor de mensheid met meer succes te vervullen. 

We moeten ons er dan ook van bewust zijn dat we van elkaar afhankelijk zijn en als we niet zien dat we allemaal gezond zijn en ons deel bijdragen aan het welzijn van de mensheid, zullen wij zelf ook geen toekomst hebben.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/11/the-deepening-rift-between-left-and-right-is-here-to-stay-and-so-it-should-medium/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

 

 

“Wat beangstigt je het meest in het leven?” (Quora)

Michael Laitman op Quora: Wat beangstigt je het meest in het leven?”

Denk er eens over na hoe het zou zijn als je volledig verbonden zou zijn met andere mensen, als tandwielen die met iedereen samen in een complete coördinatie ronddraaien.

Stel je eens voor dat je gedachten, je wensen, wat je doet en besluit helemaal afhankelijk zouden zijn van de maatschappij om je heen en de omstandigheden.

Dat zou een onverdraaglijk gevoel zijn, erger dan een gevangenis – totale slavernij.

Je zou je voelen als een vogel die in een kooi opgesloten zit en uit alle macht op zoek is naar een mogelijkheid om zich te bevrijden.

Je zou liever doodgaan dan zo’n onontkoombare druk te voelen.

Maar, of we het nu leuk vinden of niet, de mensheid is in die richting op weg.

Het coronavirus heeft al duidelijk gemaakt hoe wij een heel nieuw tijdperk van wereldwijde afhankelijkheid en verbinding zijn binnengetreden, en het enige wat wij kunnen verwachten is dat onze verbondenheid alleen maar sterker wordt.

Wat is dan de sleutel om onze toenemende verbinding niet te voelen als een gevangeniscel waarin wij ons steeds meer opgesloten voelen, maar als een verbazingwekkend fenomeen dat allerlei nieuwe mogelijkheden voor ons opent?

Die sleutel is een nieuw soort onderwijs.

Tot op heden heeft ons onderwijs ons vooral opgeleid om de arbeidsmarkt op te gaan, die al begint te wankelen onder de druk van de huidige realiteit waarin men steeds meer onderling afhankelijk en met elkaar verbonden is. Bovendien, als we voornamelijk leren hoe wij voor onszelf banen kunnen invullen en carrière maken, en niet leren hoe we met succes met elkaar kunnen omgaan in een realiteit waarin we steeds nauwer met elkaar verweven zijn, maken we talloze negatieve gevolgen mee – van toenemende depressie, stress, angst en eenzaamheid op persoonlijke schaal, tot meer sociale verdeeldheid en polarisatie in de samenleving in het algemeen.

Aan de basis hiervan geldt: hoe meer wij ons ontwikkelen, hoe meer wij ons met elkaar moeten verbinden. Onze verbindingen zijn echter oppervlakkig: we verbinden ons meer op technologisch en economisch gebied en ten gevolge van allerlei verschijnselen zoals het coronavirus dat ons nu wereldwijd in dezelfde omstandigheden plaatst. De paradox is dat hoe meer wij ons op deze manier met elkaar verbinden, hoe meer we afgescheiden raken in onze houding naar elkaar.

Daarom hebben we nu een nieuw soort onderwijs nodig dat ons innerlijke, psychologische aanpassingsvermogen begeleidt, zodat we met onze toenemende externe verbindingen om kunnen gaan, dit betekent dat wij leren hoe wij met elkaar om kunnen gaan om onze toenemende verbindingen op een positieve manier te realiseren.

Het probleem is dat onze egoïstische natuur – het verlangen om ten koste van anderen te genieten – strijdig is met onze toenemende verbondenheid die van ons vraagt dat wij rekening houden met elkaar, concessies doen, gevend zijn en ons verantwoordelijk voelen voor elkaar.

Wat mij dan beangstigt is de vraag hoe de mensheid zich verder met elkaar zal verbinden. Wordt de mensheid platgewalst onder een evolutionaire stoomwals waardoor mensen, zonder bewust mee te werken, platgewalst worden en zo de verdere ontwikkeling zullen ervaren als pijn en lijden, of zal de mensheid zich gaan organiseren door te gaan leren over de eigen aard en de aard van de omringende, integrale samenleving en dan in beweging komen om de huidige houding die verdeeldheid brengt en egoïstisch is, af te gaan stemmen op de volmaakte, altruïstische verbondenheid van de omringende werkelijkheid?

De vrees die ik heb gaat echter samen met hoop en een oneindige drijfkracht om de methode van verbinding – die duizenden jaren geleden door Kabbalisten is geopend om juist in onze tijd toegepast te worden – door te geven. Ik onderwijs deze methode in dagelijkse lessen aan mijn studenten, net zoals mijn leraar dat deed aan zijn studenten, en ik neem ook dagelijks deel aan veel verschillende programma’s op tv en internet, ze worden in verschillende talen door miljoenen mensen over de hele wereld bekeken, mensen die geen belangstelling hebben voor Kabbalah, maar die de principes van deze methode kunnen gebruiken om beter te leren begrijpen hoe de natuur werkt en hoe zij ons naar een behoefte aan verbinding leidt. Alleen al het binnendruppelen van dit basisbegrip van de methode van verbinding, dient om de weg te wijzen naar positieve verbinding. Zoals we zien is dit echter niet voldoende om de mensheid de weg van lijden en een crisis te besparen.

Als we ons werkelijk onnodig lijden willen besparen tijdens onze verdere ontwikkeling, is het noodzakelijk om de methode van verbinding te integreren in onze onderwijssystemen en media-invloeden, zodat we – in dezelfde mate waarin we leren hoe we vacatures kunnen invullen en allerlei media tegenkomen die ons meestal beïnvloeden met verdeeldheid zaaiende berichten – leren hoe we ons positief kunnen verbinden en gelukkige, zelfbewuste mensen kunnen worden die zich veilig voelen, en we ook een plek innemen in media die ons met positieve voorbeelden beïnvloeden. Dat we mensen worden die hun egoïstische basisdriften overwinnen door aan elkaar liefde en zorgzaamheid te tonen.

 

Voor iedereen die zich meer wil verdiepen in dit onderwerp, is bovenstaande video bestemd, een documentaire (Engelse ondertiteling kan ingesteld worden) die één van mijn studenten heeft gemaakt over dit overgangsmoment in de geschiedenis, en de uiterst belangrijke noodzaak om ons positief met elkaar te verbinden.

Image by World Vectors by Vecteezy

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/what-scares-you-most-in-life-quora/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Quora | Add Comment / Ask Question →

“Cancel culturen of leer elkaar te accepteren” (Medium)

Medium publiceerde mijn nieuwe artikel “Cancel culturen of leer elkaar te accepteren

Moeten wij mensen en hun ideeën uitsluiten als wij het niet met hen eens zijn? Dit is het dilemma van onze tijd geworden. De zogenaamde “cancel-cultuur” die eruit bestaat dat de steun voor publieke figuren opgeheven wordt vanwege hun meningen en/of acties, dit is een trend die we steeds meer op internet tegenkomen. In tijden waarin het leven van iedereen om dezelfde conflicten en uitdagingen draait, is het noodzakelijk dat wij onze verdeeldheid opheffen. In plaats daarvan moeten we onze verschillen omarmen en een omgeving van acceptatie creëren. Ons gemeenschappelijke lot staat op het spel.

De menselijke samenleving verslechtert steeds meer, we moeten leren inzien dat wij ons alleen uit deze situatie kunnen bevrijden als we leren hoe we op de juiste manier met elkaar om kunnen gaan.

De nieuwe norm op de sociale media bestaat uit openlijk verzet tegen beroemdheden, geleerden, wetenschappers, publieke personen of bedrijven in verband met iets wat als beledigend zou kunnen worden opgevat. Niemand ontkomt aan de een of andere oproep om zijn carrière te beëindigen of op een andere manier afgestraft te worden, het kan zelfs uitlopen op een totale boycot als een aantal standpunten bepaalde sectoren niet bevallen. Waar eindigt de vrijheid van meningsuiting en waar begint de vrijheid om anderen uit te sluiten?

We leven in een tijd waarin ons ego – onze egocentrische visie – elke grens overschrijdt, het ontbreekt aan elke vorm van terughoudendheid of controle. Het ego wil niet naar anderen luisteren of andere opvattingen in overweging nemen. Het is niet bereid om op een fatsoenlijke manier te discussiëren over bepaalde feiten of controversiële kwesties. Met andere woorden, we hebben geen belangstelling voor het vormen van een gemeenschappelijk idee, om elkaar halverwege (of zelfs maar een fractie ervan) te ontmoeten en op die manier een gemeenschappelijke basis te vinden. Het ego geeft niet snel op, want wat wij belangrijk vinden, is ons eigen standpunt. Dit is de enige waarheid.

De ander uitsluiten is zo diep in de moderne samenleving verankerd, dat er geen kans is op overeenstemming, op een fatsoenlijke uitwisseling van ideeën, een vruchtbare, verrijkende discussie. Het is uitermate droevig om te zien hoe ver we van de discussiecultuur zijn afgedwaald, hoe ver we verwijderd zijn van openheid en hoezeer we ons verbonden voelen met koppigheid. “Ik zal zelf heersen” is de roep van het uur.

De neiging om anderen uit te sluiten is ook vaak te zien bij talkshows op tv en ronde-tafel gesprekken. De gasten laten hun kreten zo duidelijk en zo snel mogelijk horen, want anders komen ze door anderen niet meer aan bod. Meningen luider, venijniger en sneller uiten dan de ander wordt aangemoedigd. Logica doet er niet meer toe en er is geen interesse meer voor het inhoudelijke.

Publieke Intimidatie of Collectieve Sociale Waakzaamheid?

Cultuurpromotors zien het als een nuttig instrument om acceptabele parameters van sociale rechtvaardigheid te behouden, maar hoe kan de samenleving op basis van objectieve normen oordelen als haar eigen perspectief vooringenomen is en gebaseerd is op een bekrompen visie? Een evenwichtige dialoog kan alleen gegarandeerd worden als we leren hoe we met elkaar kunnen communiceren en naar elkaar luisteren – niet door intimidatie, maar door openheid.

Dit betekent niet dat er iets teruggedraaid moet worden, ook niet dat er een mening moet worden opgegeven. Het enige wat we nodig hebben is dat we leren hoe we zo met argumenten en confrontaties omgaan, dat ze niet op onze zenuwen werken als we ze te horen krijgen. Over welk belangrijk onderwerp het ook gaat, het gesprek dat we voeren moet gericht zijn op het welzijn van het publiek en de wereld, en niet op strijd. Als we spreken vanuit de intentie om te helpen, halen we elkaar niet neer, maar gaan we samen op zoek naar de juiste weg. Bij elke bijeenkomst moeten we een pad ontdekken om voorwaarts te gaan naar een wereld die beter en zorgzamer is voor iedereen.

Verwar dit alstublieft niet met het toepassen van kunstmatige beleefdheid, want aangename manieren van vandaag zijn geen partij voor de opkomende ego’s van morgen. De nieuwe manier van communiceren moet gebaseerd zijn op het opbouwen van onze innerlijke vermogens om verbinding te maken met anderen. Dit betekent dat we onze intentie en onze manier van denken moeten veranderen: in het belang van anderen en ten behoeve van hun vooruitgang, in plaats van hen te kleineren en uit te buiten.

De menselijke samenleving verslechtert steeds meer en we moeten inzien dat we alleen uit deze situatie kunnen komen als we leren hoe we goed met elkaar kunnen omgaan.

Uiteindelijk is het enige gedrag dat we moeten annuleren onze ik-gerichtheid; dit brengt scheiding tussen ons teweeg. Wanneer we een dergelijk bewustzijn bereiken en ons inspannen om elkaar te begrijpen, zal onze samenleving een veel aangenamere plek worden om in te leven.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/08/cancel-culture-or-learning-to-accept-one-another-medium/

Filed under: New Publications | Add Comment / Ask Question →