Category Archives: Mozes

Van Startup-Nation naar een Natie die Verenigd is (Linkedin)

Mijn nieuwe artikel op Linkedin “Van Startup-Nation naar een Natie die Verenigd is”

Israël heeft altijd geprobeerd de wereld tevreden te stellen en te behagen. We zijn van het opscheppen over onze successen op het gebied van hightech naar het pronken met mooie meisjes gegaan en naar het opscheppen over de snelheid waarmee we de bevolking in Israël hebben gevaccineerd. De wereld mag dan erg onder de indruk zijn, maar men vindt Israël daardoor niet sympathieker. De prestaties van Israël maken de wereld alleen maar boos en haatdragender. Zij die van Israël houden, doen dat vanwege de historische roeping van het volk van Israël en dat heeft niets te maken met hightech of vaccinaties. Zij die Israël haten, doen dat eveneens vanwege onze historische roeping. Daarom moeten we, als we willen dat de wereld Israël accepteert, onze roeping begrijpen en ons er ook aan houden.

Onder Abraham, die “de man van barmhartigheid” werd genoemd, leerden zij dat vriendelijkheid en zorgzaamheid de meest verheven waarden zijn die er bestaan, en dat het de moeite waard is om ze te verwerven. Vreemd genoeg werkte het aanvankelijke ‘anders zijn’ van de Israëlieten in hun voordeel, waardoor hun zorgzaamheid werd opgevat als “niet besmet door partijdigheid” vanwege een gevoel van verwantschap. De eenheid die zij hadden bereikt, kwam dus alleen tot stand doordat zij erin slaagden om sympathieke mensen te worden die werkelijk voor elkaar zorgden.

Israëls roeping en de reden dat de wereld de oprichting van een Joodse staat temidden van een vijandige Arabische bevolking heeft goedgekeurd, heeft te maken met de manier waarop wij als natie zijn gevormd. We hebben de neiging om dit te vergeten, want als wij ons herinneren hoe wij begonnen zijn, vraagt het inspanningen om dit opnieuw tot stand te brengen. Maar als we onze geschiedenis negeren, hebben we heden noch toekomst.

Het volk Israël ontstond toen wij elkaar ertoe verplichtten om elkaar lief te hebben als onszelf, om voor elkaar te zorgen “als één man met één hart”. Op dat moment, aan de voet van de berg Sinaï, werden wij een volk. Het was werkelijk een wonder. Het was niet “de bedoeling” dat wij daarin zouden slagen, want onze voorouders kwamen uit verschillende stammen en clans die de Vruchtbare Halve Maan bewoonden en niets met elkaar gemeenschappelijk hadden. Het enige wat hen bijeenhield was het feit dat zij dezelfde leraar hadden gevolgd, Abraham de Patriarch, wiens ideologie zij omarmden.

Onder Abraham, die “de man van barmhartigheid” werd genoemd, leerden zij dat vriendelijkheid en zorgzaamheid de meest verheven waarden zijn die er bestaan, en dat het de moeite waard is om ze te verwerven. Vreemd genoeg werkte het aanvankelijke ‘anders zijn’ van de Israëlieten in hun voordeel, waardoor hun zorgzaamheid werd opgevat als “niet besmet door partijdigheid” door verwant te zijn aan elkaar. De eenheid die zij hadden bereikt, kwam daarom alleen tot stand doordat zij erin slaagden om sympathieke mensen te worden die werkelijk voor elkaar zorgden.

Na Abrahams dood gingen zijn erfgenamen verder met het ontwikkelen van de ideologie van hun vader, zij perfectioneerden dit tot aan het moment waarop zij onder de leiding van Mozes tot volledige eenheid kwamen en tot een volk werden uitgeroepen. Inderdaad, dat volk was als geen ander: verbonden door onbaatzuchtige liefde en niet door biologische verwantschap die van nature egocentrisch gericht is. En hoewel zij vaak hun liefde voor elkaar kwijtraakten, slaagde het jonge volk erin om talrijke beproevingen en moeilijkheden te boven te komen, zij schiepen een erfenis van eenheid die de haat overstijgt, zoals koning Salomo het uitdrukte: “Haat zaait strijd, maar liefde zal alle misdaden bedekken” (Spr. 10:12).

Deze unieke natie werd een rolmodel, een voorbeeld van hoe de wereld er op een bepaald moment in de toekomst uit moet zien. Aangezien alle naties geen verwanten kunnen zijn, zullen zij een andere manier moeten vinden om zich te verenigen, anders zullen ze elkaar vernietigen. Die andere manier is de weg van Israël. Daarom kregen de Israëlieten, toen zij eenmaal een natie waren geworden, de opdracht om “een licht voor de naties” te zijn – om een voorbeeld te stellen dat door de wereld gevolgd kan worden. Dat was Israëls historische roeping en dat is het nog steeds. Daarom steunde de Volkenbond in november 1947 de vestiging van een Joods thuis voor de Joden in hun historische land en wij hebben nog steeds onze verplichting tegenover de wereld.

Momenteel is de wereld helemaal tegen ons, ondanks alle technologische innovaties die Israël heeft voortgebracht, de medische ontwikkelingen en de wetenschappelijke doorbraken die uit ons kleine land zijn voortgekomen. Dit is de manier van de wereld om ons te vertellen dat men deze dingen niet van ons verlangt. Wat de wereld wil, is dat wij doen wat wij eerder hebben gedaan: ons verenigen boven de haat uit. De wereld wil dat wij ons verenigen, ook al kunnen we elkaar niet uitstaan. Zij wil dat wij leren om met elkaar om te gaan zoals onze voorouders dat deden en dat wij de wereld laten zien hoe ook zij dat kunnen doen.

Wij mogen niet vergeten dat onze voorvaderen uit de volkeren van de wereld afkomstig waren en ook die volkeren moeten zich verenigen. Maar omdat zij geen Abraham hadden, is het aan Israël om de weg te banen. Net zoals Abraham de man van barmhartigheid was, moet Israël nu een natie van barmhartigheid worden, als voorbeeld voor de wereld.

De wereld heeft geen behoefte aan onze vriendelijkheid jegens vreemden, zij heeft behoefte aan onze vriendelijkheid naar elkaar, en dat is – laten we eerlijk zijn – het moeilijkste van alles. Maar de wereld zal ons pas omarmen als we elkaar boven onze wederzijdse afkeer uit omarmen. Het is hoog tijd om Israël een nieuwe naam te geven, van Startup-Nation naar een Natie die verenigd is.

Artikel in het Engels: https://laitman.com/2021/04/from-startup-nation-to-united-nation-linkedin/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

Filed under: Israel Today, New Publications | Add Comment / Ask Question →

De staf in Mozes’ hand

Mozes is een kracht die een mens uit al zijn verlangens voor zichzelf wil trekken. Ik besluit om een goed mens te worden, naar spiritualiteit en geven te verlangen, mij met mijn vrienden te verbinden, iedereen lief te hebben en boven de vuilheid van deze wereld uit te stijgen! Maar een ogenblik later ben ik mijn goede intenties vergeten en is alles weer zoals eerder. Dit gebeurt iedereen. Wat moet ik dan doen?

De kracht die besluit om voorwaarts te gaan en alle andere menselijk verlangens achter te laten, wordt Mozes genoemd. Mozes ziet dat hij de anderen niet mee kan krijgen. Dan beklaagt hij zich bij de Schepper: “Maar ze zullen me niet geloven!”

Je overtuigt je lichaam ervan dat je op moet staan om te gaan studeren, de verbinding met je vrienden te versterken en samen aan de verbinding te werken. Ik probeer mijn hart ervan te overtuigen, maar het wil niet luisteren. Het is niet onder de indruk van mijn smeekbeden, dat betekent dat het niet gelooft dat dit gedaan moet worden.

Toen gaf de Schepper Mozes het bevel om de staf op de grond te werpen, de staf veranderde in een slang, Mozes werd heel bang en rende weg. Het is een feit dat er niet meer dan twee staten zijn: egoïsme of heiligheid, daartussen bestaat er niets. Dezelfde staf verandert in een slang als je hem op de grond gooit. 

Als ik spiritualiteit niet waardevoller vind dan de waarden van deze wereld, verandert mijn staf in een slang en natuurlijk ren ik dan weg van het spirituele pad. Daarom moet ik – zelfs al zie ik het belang van spiritualiteit niet – dit toch belangrijker maken, de slang bij de staart pakken en oppakken, dan zal de slang in een staf veranderen.

Of het een staf of een slang is, bepaalt de mens zelf. Ik besluit hoe ik voorwaarts ga, ofwel naar spiritualiteit, verbinding en geven, of naar het fysieke bestaan, naar afscheiding en afzondering van mijn vrienden en geven, dit wordt de staf of de slang genoemd. Het hangt helemaal af van waar ik meer of minder waarde aan hecht, ik moet dus werken aan mijn afweging van prioriteiten.

Dit werk wordt hoofdzakelijk in de Ten gedaan, als ik onder de indruk ben van hoe belangrijk mijn vrienden spiritualiteit vinden. Iedereen moet aan zijn vrienden laten zien dat spiritualiteit veel belangrijker is voor hem dan het aardse bestaan en zo: “Hielp eenieder zijn vriend.” Dit is het belangrijkste.

De slang vertegenwoordigt alle intenties die ik voor mijn eigenbelang heb, ik moet ze bij de kop pakken om erboven te kunnen staan.

De Schepper onderwijst Mozes door hem de staf te geven waarmee hij verder kan en voorwaarts gaan. Dit betekent dat het fysieke leven altijd minder belangrijk zal zijn dan spiritualiteit en hierdoor zal de weg geplaveid worden. Als je de belangrijkheid van spiritualiteit echter niet hoog blijft houden, je de staf op de grond gooit en besluit dat spiritualiteit niet zo belangrijk is, dat de hemel niet belangrijker is dan de aarde, zal de staf onmiddellijk in een slang veranderen. Op deze manier laat de Schepper zien dat de verhevenheid van spiritualiteit in stand gehouden moet worden.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/03/the-staff-in-moses-hand/

http://www.facebook.com/KabbalahAcademyNederland

From the Daily Kabbalah Lesson 3/25/21, “Pesach (Passover)”

Filed under: Daily Kabbalah Lesson, Spiritual Work | Add Comment / Ask Question →

Iedereen kan een groot wijs mens worden

laitman_570Baal HaSulam: “The Teaching of Kabbalah and its Essence” (De Leer van Kabbalah en de Essentie daarvan)Het moet ons echter duidelijk zijn met welk doel de Schepper al deze moeilijkheden heeft geschapen. Om hem namelijk naar een hoger, belangrijker niveau te verheffen, zodat hij zijn Schepper net zo kan voelen als hij met zijn menselijke zintuigen, die hem al gegeven zijn, kan voelen. En zoals hij de wensen van zijn vriend kent en voelt, zal hij de woorden van de Schepper leren verstaan, zoals er geschreven staat over Mozes : “En de Eeuwige sprak van aangezicht tot aangezicht tot Mozes, zoals een mens met zijn vriend spreekt .”

Iedereen kan een groot wijs mens worden. Door ons met elkaar te verbinden, kunnen wij spirituele informatie en de kracht om samen te werken, aan elkaar doorgeven, wij kunnen iedereen in dit proces op een hoger plan brengen. Dit is de mens eigen.

Vraag: Is het dan zo dat iedereen als Mozes zou kunnen worden, een grote wijze?

Antwoord: Het is niet alleen zo dat iedereen een groot wijs mens zou kunnen worden, maar iedereen moet dat niveau bereiken!

Er bestaat geen hoger spiritueel niveau dan dat van Mozes. Het is het hoogste niveau dat een mens kan bereiken. Het is niet gemakkelijk om zover te komen. Het is moeilijk, maar voor iedereen mogelijk. Wij zullen dit niveau in ieder geval allemaal bereiken, maar dan in de periode van het allerlaatste gedeelte van het einde van de correctie.

Vraag: Mozes verscheen in de periode van Pesach. Waarom niet eerder?

Antwoord: Dat is onbelangrijk. Iedereen wordt op een bepaald moment geboren, in omstandigheden en een omgeving die nodig zijn voor zijn correctie. Iedereen gaat in de loop van zijn leven door allerlei veranderingen heen om bepaalde correcties in zichzelf aan te brengen

Daarom moet een mens nooit opstandig zijn over het feit dat hij later geboren is, of in een ander land dan hij zou willen, of dat hij als een zwak of klein mens in deze wereld is gekomen, etc. Waar en hoe, het maakt niet uit! Wij bepalen niet waar wij leven, wat ons geslacht is, wat onze innerlijke eigenschappen zijn en hoe onze relatie tot de buitenwereld is. Dit alles is door een innerlijk systeem bepaald, een innerlijk web van krachten. Het is aan ons om van daaruit te handelen.

From the Kabbalah Lesson in Russian 3/11/18

“Alleen maar van verre mag je het land zien, maar er heen gaan mag je niet”

laitman_740.03Torah, Dewariem (Deuteronomium) 32:48 – 32:52: Diezelfde dag zei de Eeuwige tegen Moshé: “Bestijg dit Awariem-gebergte, de berg Newó, die in het land Moab ligt, tegenover Jericho, kijk dan naar het land Kena’an dat ik de kinderen van Jisraël als erfgoed geef.”

Sterf dan op de berg waarop je naar boven gaat en word dan met je volksgenoten verenigd evenals je broer Aharon gestorven is op de berg, en verenigd werd met zijn volksgenoten, omdat jullie Mij ontrouw bent geweest temidden van de kinderen van Jisraël bij het “water der rebellie” van Kadesh in de woestijn Tsien omdat jullie Mijn heiligheid niet hoog gehouden hebben bij de kinderen van Jisraël.

Alleen maar van verre mag je het land zien, maar er heen gaan mag je niet, naar het land dat Ik de kinderen van Jisraël geef. (Vertaling: Jitschak Dasberg)

Het wekt verbazing dat Mozes, de grootste onder de rechtvaardigen, de grootste man van het volk dat in die tijd leefde, het land Israël niet mag binnengaan terwijl het volk Israël, dat tot dan toe vele slechte daden heeft verricht door elkaar vals te beschuldigen, door vijandschap, destructie en moord, het land mag binnentrekken.

Mozes moet buiten het land Israël blijven omdat dit zijn niveau is. Hij moet zijn volk begeleiden en mag het land Israël zien. Hij ziet het ook. Hierdoor corrigeert hij dit land naar het niveau van Bina. Nu kan het volk Israël – dat zijn alle overige egoïstische eigenschappen – dit land, deze verlangens, binnentrekken, onderzoeken, en ze transformeren tot geven aan de Schepper,

Vraag: Waarom staat er geschreven dat dit het land Kena’an is?

Antwoord: Het zal pas het land Israël worden als alle egoïstische verlangens die nog niet gecorrigeerd zijn eruit weggedreven zullen worden, zij worden de zeven naties genoemd die daar wonen.

Als de Tempel eenmaal gebouwd is, wordt het gehele land aan hen toegewezen, het egoïsme wordt overmeesterd en dan zullen alle egoïstische verlangens zich aan de twaalf stammen onderwerpen, aan de eigenschappen en intenties ten dienste van de Schepper, dan zal het land Kena’an het land Israël worden, Isra-El betekent: rechtstreeks naar de Schepper.

Vraag: Waarom mag Mozes dit land niet binnengaan? Komt dat omdat hij samen met Aharon gezondigd heeft?

Antwoord: In Het Boek De Zohar en in andere Kabbalistische bronnen staat geschreven dat Mozes waarschijnlijk de mogelijkheid heeft gehad om anders te handelen, om geleidelijk de eigenschap van geven aan de eigenschap van ontvangen toe te voegen, maar dat hij dit niet heeft gedaan.

Mozes kan het land Israël echter niet binnengaan, omdat hij de eigenschappen van geven en liefde in hun voltooide vorm vertegenwoordigt en zij zullen pas aan het einde van de correctie bereikt worden. De onthulling van deze eigenschap zal geleidelijk vorm krijgen in de kinderen Israëls, in hun individuele verlangens.

Vraag: Er staat geschreven: “Maar nooit stond er meer een profeet in Jisraël op als Moshé.” (Dewariem 34:10) Wacht hij op ons totdat wij zijn 120e niveau hebben bereikt, om dan samen met hem de resterende vijf niveaus op te stijgen?

Antwoord: Er wachten daar vele rechtvaardigen op ons.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/1/17

En Mozes zegende de kinderen Israëls

laitman_740.01Torah, Dewariem (Deuteronomium) 33:01: Dit is de zegen, waarmee Moshé de Gods-man de kinderen van Israël, kort voor zijn dood zegende. (Vertaling: Jitschak Dasberg)

Op de spirituele niveaus is er in de geschiedenis niemand die verhevener is dan Mozes. De zegen van de Schepper stroomt altijd door hem heen. De Schepper communiceert altijd uitsluitend via dit niveau.

De Schepper kan zich niet rechtstreeks tot ons richten. Het Hoge Licht heeft namelijk geen speciale vorm. Als het Licht echter door het spirituele niveau, Mozes genaamd, heenstroomt, verkrijgt het een bepaalde vorm waardoor het onze eigenschappen en verlangens kan beïnvloeden. Daarom komt alles wat wij ontvangen naar ons toe door middel van de eigenschap die Mozes genoemd wordt.

Er staat geschreven dat Mozes de kinderen Israëls vóór zijn dood zegende, omdat op dat moment zijn functie met betrekking tot de lagere niveaus, delen van de zielen die door hem gecorrigeerd werden, is beëindigd. Deze functie is niet meer actief, dit wordt dood genoemd.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 2/6/17

“Je mag de Jordaan niet overtrekken”

laitman_740.02Midrash Rabbah, hoofdstuk “Vayelech”: De Hemelse Stem onthulde aan Mozes de dag van zijn dood: “Je hebt nog één dag te leven.” Toen Mozes dit hoorde, ging hij van het kamp van de Levieten (waar zijn tent stond) naar het kamp van de Israëlieten om de Joden vaarwel te zeggen en hen te kalmeren, want zij waren ontdaan door zijn naderende dood.

Torah, Dewariem (Deuteronomium) 31:01 – 31:02: Moshé ging deze – nu volgende – woorden tot heel Israël spreken, en zei tegen hen: “Ik ben nu honderd twintig jaar oud, ik mag niet langer – met jullie – heen en weer trekken, omdat de Eeuwige mij gezegd heeft: ‘Je mag de Jordaan niet overtrekken.’” (Vertaling: Jitschak Dasberg)

Er kunnen 125 niveaus van de spirituele wereld onthuld worden. Mozes bereikte er 120. Daarom staat er geschreven dat hij 120 jaar oud was.

Mozes is een voorbeeld van het hoogste niveau dat een ziel voor het einde van de correctie kan bereiken. Er volgen daarna nog vijf niveaus, die pas gecorrigeerd zullen worden als absoluut alle zielen die in onze wereld bestaan naar het niveau van Mozes omhoog gebracht zijn. Dan zal het allerlaatste niveau voltooid worden, namelijk de laatste vijf delen.

Er staat geschreven: “Je hebt nog één dag te leven.” Hiermee eindigt de persoonlijke correctie van Mozes, hij kan niet verder omhoog rijzen. Hierna zal de correctie van absoluut heel Israël volgen en daarna van de gehele wereld die naar de Schepper zal verlangen. Dit zal aan het einde van de tijd plaatsvinden.

Vraag: Mozes zegt: “De Eeuwige heeft tegen mij gezegd: ‘Je mag de Jordaan niet overtrekken.’” Is er nog enige bitterheid in hem aanwezig?

Antwoord: Hoe zou dat kunnen?! Omdat de rest de Jordaan kan overtrekken en Mozes niet? Hij bevindt zich op een niveau dat hoger is dan dat van alle anderen; hij werd niet beloond met de toegang tot het land Israël, en de vrouwen, de oude mensen en de kinderen werden wel beloond! Mozes is de hoogste eigenschap van het alomvattende organisme dat “het volk” genoemd wordt. Daarom moet hij achterblijven.

De rest moet het land Israël binnentrekken en aan zichzelf werken: de Eerste Tempel bouwen, in ballingschap gaan, de Tweede Tempel bouwen, en weer in ballingschap gaan. Zij moeten hun verlangens als lichtvonken onder alle naties verspreiden, dat wil zeggen: onder het immens grote verlangen dat gevormd wordt door alle volkeren samen. Daarom moeten zij het land binnentrekken.

Mozes blijft vlakbij de Jordaan achter omdat zijn kwaliteiten niet gebroken kunnen worden. Zij wachten op het moment waarop alle naties van de wereld zich zullen verzamelen en de hoogte van het 120e niveau zullen bereiken, dan zullen zij samen met Mozes het 125e niveau bereiken, Ein Sof (de wereld van Oneindigheid).

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/23/17

 

De profetie van Mozes

laitman_740.02Op de laatste dag van zijn leven vervolgde Mozes zijn gesprek met de Joden die samengekomen waren. Hij begon met geruststellingen.

“Ik weet dat jullie hevig geschrokken zijn toen jullie 98 vervloekingen van mij hoorden. Ik wil jullie er echter van verzekeren dat het Joodse volk niet zal verdwijnen, ondanks alle tegenwerkingen. Uiteindelijk zullen deze vervloekingen jullie ten goede komen.” (“Commentaar op de Midrash Rabba, Hoofdstuk Nitzavim”).

Mozes zegt dat elke vervloeking bewaarheid zal worden, dat het volk Israël alle verschrikkelijke tegenslagen moet meemaken. De profeet spreekt duidelijk over elke stap die het volk moet maken, over wat het moet meemaken, dat het moet begrijpen wat het probleem is en dat het zichzelf moeten corrigeren.

Dit is een “houd je vast aan geluk” systeem. Zonder zich van het kwaad bewust te zijn, kan een mens niet begrijpen wat hij moet doen.

Vraag: Waarom staat er na de instructies in de tweede helft van de zin altijd: “Als je dit niet doet, zal Ik je vernietigen”?

Antwoord: Dit verwijst naar de egoïstische eigenschappen van een mens die zullen verdwijnen tijdens het proces van correctie. Allereerst wordt men zich ervan bewust, dan volgt de correctie en pas daarna wordt men meester van het correcte verlangen.

Vraag: Dit lijkt op een raket die zijn trappen afstoot en doorvliegt. Maar deze fasen keren terug, is het dan nodig om weer met deze verlangens aan het werk te gaan?

Antwoord: Ja, maar ze komen in een andere vorm terug, in de vorm van het bereiken van spiritualiteit en van onthulling.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/9/17

 

De drie fasen van de evolutie van de mens

laitman_608.01Vraag: Hoe heeft Abraham vanuit zichzelf spiritualiteit kunnen bereiken zonder de hulp van anderen, terwijl wij om de hoge krachten te bereiken een groep nodig hebben, boeken en een leraar?

Antwoord: In de periode van Adam tot Mozes bereikten mensen alles op een totaal andere wijze.

Tijdens de eerste 2.000 jaar van de evolutie van de mens waren er speciale verlichte zielen, Chabad genaamd.

Tijdens de 2.000 jaar daarna waren de zielen grover, zij worden HGT genoemd, dit verwijst naar de generatie die in Egypte was en daarna de generatie in de woestijn en de generaties van de Eerste en de Tweede Tempel.

Nu bevinden we ons in de laatste 2.000 jaar en komen de laagste zielen naar onze wereld.

From the Kabbalah Lesson in Russian 3/12/17

 

Van De “Woestijn” Naar Het “Land Israël”

laitman_747_01De ingang tot het land Israël is een stijging naar het niveau van de implementatie van de vrije wil. De veertigjarige doortocht door de woestijn die plaatsvond voor de intocht in het land Israël, betekent dat men zich in bepaalde verlangens bevindt die Bina genoemd worden, dit is een hoog niveau, maar de toepassing van de vrije wil is daar nog heel zwak, we zouden kunnen zeggen: op het niveau van een kind, doe precies wat je verteld wordt, dan is alles goed.

De staat van het land Israël vertegenwoordigt de moeilijkste plek op de wereld, de meest verschrikkelijke, gehate plek, die veroorzaakt dat iedereen constant bekvecht en kwaad is, het land waarvan gezegd is dat het zijn inwoners zou verzwelgen. Als je dit verlangen echter verwerkelijkt (land – Eretz, van het woord “Ratzon” – verlangen), onthul je daarin de Schepper.

In feite is het zo dat een mens die zich van de innerlijke staat “woestijn” naar de spirituele staat het “land Israël” begeeft, naar grotere egoïstische verlangens opstijgt en op dat volgende, zwaardere niveau kan hij zijn vrije wil toepassen. De verschrikkelijk grote problemen en de tegenstellingen tussen goed en kwaad worden op dit niveau onthuld, deze problemen moet hij in zichzelf oplossen.

Als een mens het land Israël binnengaat, ontdekt hij in zichzelf nieuwe diepten en nieuwe ziekmakende invloeden. Hij moet ze onderzoeken en voor liefde boven haat kiezen, wat uiterst moeilijk is omdat hij hiervoor met zijn “animale” vrijheid moet betalen.

Opmerking: Het hele drama ontvouwt zich voor de ogen van het volk. Mozes weet bijvoorbeeld dat hij het land Israël niet binnen mag gaan, maar hij stuurt wel zijn kinderen daarheen.

Mijn antwoord: Natuurlijk is het een beangstigende staat als je bereid bent om met je volk mee te gaan, maar het je niet toegestaan wordt. Wat zal er met hen gebeuren? Dat weet je niet. Je laat ze gaan en vanaf dat moment worden ze onafhankelijk.

Mozes leidde het volk door de woestijn. De woestijn is een veel lager niveau dan het land Israël, want alle tegenstellingen die in een mens in de woestijn onthuld worden, zijn met betrekking tot het volgende niveau onbetekenend.

Bovendien vervulde Mozes in de woestijn voor hen de rol van tussenpersoon tussen het volk en de Schepper, namelijk het systeem van Bestuur. Dit systeem bestaat echter niet meer aan de grens met het land Israël. Zo wordt het aan ons onthuld. Dit zijn heel moeilijke staten. Helaas begrijpen wij ze alleen op ons fysieke niveau en niet in de Kabbalistische betekenis.

From KabTV Program “The Secrets of the Eternal Book” 8/10/16

 

De Voltooiing Van Mozes’ Opdracht

laitman_740_03Mozes vroeg: “Sta mij toe om vóór mijn dood de Torah voor de Joden te herhalen vanaf het begin! Ik wil hen alle moeilijke plaatsen en details van de wetten van de Torah uitleggen!” (Midrash Rabah, deel “Devarim” (Deuteronomium) 4:1 – 4:2)

Mozes kan het land Israël niet binnengaan omdat we het binnengaan om het te veroveren en Mozes bevindt zich op het niveau van zuivere Bina, absoluut geven. Daarom eindigt al zijn werk als de periode vanaf Egypte tot de ontvangst van de Torah en de ontwikkeling daarna voltooid is.

Tijdens de veertig jaar durende tocht door de woestijn vond voor de Israëlieten de eerste periode plaats van de bestudering van de Torah en de toepassing daarvan. In de loop van die jaren sterven zij, dit betekent dat al het egoïsme waarmee zij Egypte uitgetrokken waren in hen sterft en dat het volledig gecorrigeerd wordt tot geven.

Nu moeten zij met deze kwaliteit leren werken, zodat ze niet boven alle egoïstische verlangens uitstijgen maar ze veranderen in altruïstisch verlangens. Zoals een boer de aarde ploegt en keert, waardoor er nieuwe zaailingen kunnen opkomen, hetzelfde gebeurt hier.

Dit is niet voor Mozes bestemd. Dit is niet zijn kracht, het gaat hierbij over het gebruiken van de lagere egoïstische eigenschap, over het land Israël dat nog niet het land Israël is. Het zal pas het land Israël worden als het veroverd is.

From KabTV’s “Secrets of the Eternal Book” 1/20/16