Category Archives: Maatschappij

Is democratie iets dat alleen in onze verbeelding bestaat? (Newsmax)

Mijn artikel in Newsmax: “Is democratie iets dat alleen in onze verbeelding bestaat?”

We weten dat het woord democratie uit het Grieks afkomstig is, het betekent “heerschappij van het volk”. De huidige machtsstrijd in Amerika laat één ding heel duidelijk zien: Er is geen heerschappij van het volk in Amerika. Dat wil zeggen, het volk van Amerika heeft misschien wel geregeerd, al was het maar kort, maar als je het volk laat regeren, krijg je onderdrukking. Het maakt niet uit of de onderdrukking wordt afgeschilderd als democratisch, of dat er beweerd wordt dat de wil van het volk wordt weerspiegeld, of dat het is wat het werkelijk is: repressief despotisme.

Het probleem van een democratie is niet dat het een slecht idee is. Vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid voor iedereen zijn nobele begrippen. Maar helaas wordt dit niet toegepast. Dat is nog nooit gebeurd en het zal ook nooit gebeuren voordat wij onszelf de waarden hebben bijgebracht die noodzakelijk zijn om zelfs maar over vrijheid en gelijkheid te kunnen praten.

Omdat dat ons nooit geleerd is, hebben we ook nog nooit een democratie gehad. We hebben genoeg fake regeringen gehad, manipulatieve regeringen die deden alsof ze voor het welzijn van mensen zorgden maar tegelijkertijd zorgden voor de voortzetting van hun eigen controle. En omdat ons nooit geleerd is hoe, of zelfs maar waarom, we allemaal gelijk en vrij zouden moeten zijn, zijn we uiteindelijk altijd gezwicht voor onze fundamentele, egoïstische aard en hebben we het democratische masker van het gezicht van een ware dictatuur afgerukt.

Eenvoudig gezegd, democratieën komen en verdwijnen omdat ze niet op één lijn zitten met de menselijke natuur. Wanneer de samenleving een onnatuurlijke sociale structuur wordt opgelegd, wijst de samenleving deze uiteindelijk af, hoe nobel ze ook moge zijn, en trekt ze zich terug in haar barbaarse natuur. Als je een echte nobele samenleving wilt, die volgens nobele principes leeft, moet je eerst de mensen nobel maken, daarna zullen ze uit eigen beweging een nobele samenleving opbouwen, want dan past dit bij hun natuur.

Eén blik op wat er op het ogenblik in Amerika gebeurt, toont ons het niveau van het onderwijs in nobelheid dat de Amerikanen nu krijgen. Het is misschien pijnlijk om te accepteren, maar hoe kunnen we de gebeurtenissen veranderen als we de feiten niet accepteren?

Kijk bijvoorbeeld eens naar wat er nu met het Eerste Amendement gebeurt. Is er vrije meningsuiting in Amerika? Wordt iedereen aangemoedigd of is het zelfs maar toegestaan om uit te spreken wat men werkelijk denkt? De publieke arena wordt geregeerd door straatbendes en online bendes en iedereen die te ver gaat, wordt onmiddellijk “op het rechte spoor gezet” en het zwijgen opgelegd. Als je geen vrijheid van meningsuiting hebt, heb je ook geen gelijkheid, en dus geen democratie.

Als je een echte democratie wilt opbouwen, moet het uitgangspunt zijn dat er meer dan één mening is. Als er maar één mening is, ook al is het je eigen mening, moet duidelijk zijn dat deze maatschappij niet democratisch is. Uniformiteit van meningen zou het eerste waarschuwingsteken moeten zijn. Geen twee mensen hebben precies dezelfde mening, en zeker niet een heel land. Dus als er maar één stem wordt gehoord, is het standaard een niet-democratische samenleving.

Als je eenmaal twee of meer meningen hebt, moet men weten hoe je daarmee om moet gaan. Men moet weten dat de meningen van mensen verschillen omdat ze de realiteit vanuit een verschillend perspectief zien. Ze kijken wel allemaal naar dezelfde realiteit, maar dat betekent dat ze allemaal maar een gedeelte van het plaatje zien en niet alles.

Dus elk deel dat je uitsluit van de veelheid aan perspectieven maakt ieders perspectief gebrekkiger, incorrect, gekleurd en daardoor ongeschikt voor het nemen van de juiste beslissingen. Alleen als alle verschillende visies worden gewaardeerd en worden meegenomen in het besluitvormingsproces, kan je tot een resultaat komen dat het hele collectief ten goede komt en dus duurzaam is. Anders moet er ongetwijfeld een andere “democratie” gecreëerd worden, zoals we dat in de loop van de geschiedenis hebben gezien, vandaag bestaat deze democratie en morgen is zij verdwenen.

Daarom is de vuistregel bij de opbouw van een duurzame samenleving die gebaseerd is op ware vrijheid en gelijkheid voor iedereen, dat de diversiteit aan meningen gekoesterd wordt en dat geen enkele stem het zwijgen wordt opgelegd, dat er een samenleving gebouwd wordt die al die verschillen in zich opneemt en dat de leden van die samenleving de onderlinge verbintenis meer waarderen dan hun eigen mening.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2021/01/is-democracy-a-figment-of-our-imagination-newsmax/

Filed under: New Publications, Society | Add Comment / Ask Question →

Bestaat er zoiets als een “Liefdeswet”? (Quora)

Michael Laitman op Quora: Bestaat er zoiets als een “Liefdeswet”?

Liefde is een natuurwet.

Alles wordt geboren en leeft door liefde. Voor het bestaan van liefde is echter haat nodig, want liefde is het tegendeel van een andere eigenschap, anders zouden we niet kunnen voelen wat liefde is.

Er zijn dus twee tegengestelde eigenschappen in de natuur, die elkaar aanvullen en naar elkaar verwijzen.

Gebaseerd op een gesprek over “Communicatievaardigheden: Liefde als Natuurwet”, 22 oktober 2020.

Het gesprek in het Russisch is hier te beluisteren in de Engelse vertaling: Watch the full talk here » [30:45]

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/12/is-there-such-a-thing-as-a-law-of-love-quora/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Love, Q&A, Quora | Add Comment / Ask Question →

De zin van het leven voor een “nutteloze sociale klasse”

Vraag: Het lijkt me logisch dat virtuele groepen mensen anderen kunnen helpen om in het werkelijke leven met elkaar te communiceren, maar het tegendeel blijkt waar te zijn. Hoe komt dat?

Antwoord: Omdat mensen door hun egoïsme aangestuurd worden. Daar kan je niets aan doen. Voordat wij gecorrigeerd zijn, zullen allerlei methoden en vormen van communicatie schade aanrichten bij ons.

Vraag: Sommige futuristen denken dat zal blijken, dat voor een nutteloze sociale klasse computer games zullen zorgen voor zingeving in het leven. Zo worden mensen die werkloos geworden zijn genoemd. Dat kunnen miljarden mensen zijn. Ze zullen een basisinkomen krijgen en games om te vermijden dat ze oproer maken. Denkt u dat zo’n scenario mogelijk is?

Antwoord: Helaas wel. Dit is echter niet de laatste vorm van de ontwikkeling van de mens, het is niet meer dan een tussenvorm. Maar inderdaad, dit kan gebeuren.

Vraag: In onze tijd is men dagelijks met zoveel mensen in contact, het zijn er meer dan men ooit in zijn hele leven ontmoet heeft. Wat voor mogelijkheden geeft dit ons? Hoe kan je op een goede manier voor persoonlijke groei gebruik maken van dit verschijnsel?

Antwoord: Ik denk dat dit verschijnsel op het ogenblik onze persoonlijke groei belemmert, de massa heeft geen enkele mogelijkheid om hier uit te breken en te groeien.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/12/the-meaning-of-life-of-a-useless-class/

From KabTV’s “Communication Skills” 10/7/20

Filed under: Education, Internet, Society, Society of the Future | Add Comment / Ask Question →

Leer van jezelf te houden

Vraag: Het is geen geheim dat mensen vermoeid zijn. Bijna elke dag wordt er iets nieuws ontdekt: het virus kan 28 dagen op smartphones, creditcards, visa’s en geld actief blijven, mensen kunnen voor de tweede keer door het coronavirus worden geïnfecteerd en de herinfectie is veel ernstiger dan de eerste.

Het virus is ontdekt in water. Dieren kunnen er ook door besmet worden. Je kunt zelfs geïnfecteerd raken zonder dat je in contact bent geweest met zieke mensen. Er is een ander virus in opkomst, dat “kwaadaardiger” is.

Ik heb maar naar 1% geluisterd van wat er door de media wordt verspreid, om het even wie. Wat kan een mens in deze situatie beginnen? Waar wordt hij naartoe gedreven? Moeten we zo leven – binnen één vierkante meter en ons niet bewegen?

Antwoord: We kunnen niets beginnen.

Opmerking: Als dat zo is, is de reactie van een doorsnee mens het tegengestelde. Hij zegt: “Nu dit het geval is, ga ik van huis weg. Kan ik niet gewoon verder leven?” En hij gaat de deur uit. Wij drijven hem zelf naar deze beslissing.

Mijn commentaar: Nee. Ik denk dat dit toch niet klopt. We moeten inzien dat een mens niet moet handelen op basis van zijn spanningen of overtuigingen. Hij moet handelen op de manier waarop hij moet handelen.

Vraag: Wat bedoelt u met “moet”? Wat betekent dat?

Antwoord: We “moeten”, want dit virus is gekomen om ons wat te leren. Om ons op te voeden! En we lijken het te negeren en zeggen: “We doen dit, hoe dan ook!” Als een klein kind dat staat te stampvoeten.

Opmerking: Maar de mens denkt niet aan educatie. Hij denkt: “Ik moet de hele tijd mijn creditcard schoonmaken, ik moet de hele tijd de ruimte om me heen schoonmaken en niemand in mijn buurt laten komen. Hij denkt niet dat het virus is gekomen om ons op te voeden.

Mijn commentaar: En dat moeten wij hem dus uitleggen. Dit is ons probleem. Het is ons probleem – het probleem van degenen onder ons die begrijpen waar het virus vandaan kwam en waarom.

Vreemd genoeg kwam het om ons dichterbij elkaar te brengen. Maar dan innerlijk, niet uiterlijk. Zodat we niet de ruimte achter ons “schoonvegen”, maar onszelf “schoonvegen” om elkaar niet te besmetten, zodat we ons zorgen maken over: “Ik zal de ander toch niet besmetten”- en niet of ik door de ander geïnfecteerd word. Als we aan anderen denken in plaats van aan onszelf, zal alles verdwijnen, het virus zal verdwijnen, in rook opgaan.

Vraag: Is het hele probleem dat ik lijk opgesloten te zitten in mezelf, met de vraag wat ik moet doen, waar ik heen moet?

Antwoord: Nee, ik moet beide doen. Maar ik moet het niet doen om mezelf te beschermen voor anderen, maar handelen alsof ik de enige zieke op de wereld ben en ik anderen wil beschermen tegen mij.

Vraag: Dus niet “wat zal er met mij gebeuren” maar “wat zal er met anderen gebeuren?”

Antwoord: “Wat zal er met ons allemaal gebeuren.” Het virus brengt ons uiteindelijk tot de erkenning van onze wederzijdse verbinding, die slecht is, egoïstisch en schadelijk. Dit virus en de andere virussen die hierna komen, zullen ons in een staat brengen waarin we aan anderen zullen denken en niet aan onszelf, omdat dat de enige manier is waarop we iedereen veiligheid kunnen bieden.

We zijn in een situatie terechtgekomen waarin we geen andere keuze hebben. Uiteindelijk moeten we begrijpen dat de wereld in de gecorrigeerde staat moet komen, en we moeten niet het pad van ons egoïsme volgen, maar ondanks het egoïsme voor het pad naar verbinding kiezen.

Vraag: Op basis van uw woorden zal de medische wetenschap geen vaccin kunnen maken, en als dat wel zo is, zal er weer een virus komen.

Antwoord: Ja, natuurlijk.

Vraag: Is het beter om niet in die richting te denken?

Antwoord: Nee. We zijn de eenentwintigste eeuw binnengegaan. Dit is een nieuw tijdperk, dit is een nieuwe staat van de mensheid. Dit zijn nieuwe virussen, spirituele, we zouden ook kunnen zeggen: psychologische virussen die ons erop wijzen dat onze verbinding de cruciale factor is. Als iets goed is, is het goed voor ons allemaal. Als iets slecht is, is het slecht voor ons allemaal.

Vraag: Welke helende gedachten moet een mens hebben?

Antwoord: Als ik aan anderen denk: hoe voorkom ik dat ik hen besmet, hoe kan ik ervoor zorgen dat zij op een aangename manier kunnen leven. Het is simpel. Dat is alles. Ik denk niet aan mezelf, maar aan anderen. En zo red ik mezelf en ontsmet mezelf. Ik duw anderen niet van me af om niet geïnfecteerd te raken, ik duw ze van me af omdat ik hen niet wil besmetten.

Opmerking: Maar ik ben niet ziek …

Mijn Commentaar: We zijn allemaal ziek. We hebben allemaal virussen bij ons. Egoïstische, wilde virussen als we alleen aan onszelf denken en niet aan anderen. De natuur zal ons nu, in de eenentwintigste eeuw, veranderen. En dit is zeer, zeer onaangenaam, onbegrijpelijk en vrij onverwacht.

Vraag: Bestaat er zo’n besef, dat ik een kwaadaardig virus ben?

Antwoord: Ja. Er bestaat maar één mens op de hele wereld die iemand pijn wil doen en dat ben ik.

Vraag: Ik ben het virus dat anderen kan besmetten, maar ik wil dat niet. Ik moet geïsoleerd worden van mensen. Moet ik worden tegengehouden om ze te benaderen enz.?

Antwoord: Ja. Al mijn gedachten, mijn plannen, allerlei ideeën, ze zijn allemaal egoïstisch. Ik moet er iets aan doen. Hoe sluit ik die gedachten op in mezelf? Hoe verberg ik ze in me? Dat noemen we restrictie.

Vraag: In de praktijk vraag ik: “Beperk me, scheid me van mensen, want ik dood ze, ik besmet ze?”

Antwoord: Ja. Als ik dit niet doe, komt er een extern virus langs en dat beperkt me met deze neveneffecten. Maar eigenlijk is het virus niet Covid-19 en het zijn ook geen andere virussen die we nu bestrijden. Nee, het virus is: onze egoïstische gedachten over anderen.

Vraag: Zal men dit accepteren?

Antwoord: Er is geen andere keus. De natuur zal ons geleidelijk aan dwingen. Zij heeft ons zo geschapen en zij leidt ons naar verandering, zodat wij de natuur zelf zouden gaan vragen om te veranderen wat zij in ons heeft geschapen.

Het zal mooi worden. In het algemeen verwacht ik de komende jaren een interessante transformatie van de mensheid.

Vraag: Dus u verwacht deze vraag: “Verander ons”?

Antwoord: Ja. En we moeten boeken schrijven, films maken, alles wat we maar kunnen over dit onderwerp, over hoe dit kon gebeuren en hoe de natuur ons zal veranderen.

Vraag: De natuur zal ons dwingen en wij zullen sowieso veranderen, is het dan beter om ons niet te verzetten?

Antwoord: Natuurlijk. Wie ga je weerstaan? Hoe kun je dat doen? Je bent zelf natuur. De natuur doet in jou alles wat er gedaan moet worden.

Vraag: Waarom heeft de natuur dan in ons geprent: “de koning van de natuur” met “macht over de natuur”?

Antwoord: Zodat je, op het niveau van de ware mens die in je aanwezig is, beseft dat je je dierlijke natuur kunt veranderen. Dat is het.

Vraag: Is dit wat we “de koning van de natuur” noemen? Het feit dat ik kan vragen om verandering van mijn aard?

Antwoord: Ja, om boven je dierlijke, egoïstische natuur uit te stijgen en naar de top van een altruïstische natuur te klimmen. We moeten elkaar daarbij helpen en alles doen wat we kunnen. Zo niet, dan komen we er ook, maar dan natuurlijk met veel leed, verlies, dan zal het lang duren en pijnlijk zijn. Ik hoop dat mensen willen luisteren. En wij moeten het hier constant over hebben.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/11/learn-to-love-yourself/

From KabTV’s “News with Dr. Michael Laitman” 10/15/20

Related Material:

Mutual Guarantee—Now And Forever

Be Healthy!

Coronavirus Vaccine

Filed under: Coronavirus, Crisis, Globalization, Health, News | Add Comment / Ask Question →

“De ware betekenis van tolerantie” (Times of Israel)

The Times of Israel heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd: “De ware betekenis van tolerantie

Waar lijkt deze wereld meer op: een vredige tuin of een oerwoud met wilde roofdieren die elkaar verslinden? Hoogstwaarschijnlijk op het laatste. In deze periode waarin er zowel in de Verenigde Staten als elders op de planeet botsingen plaatsvinden en verdeeldheid hoogtij viert, wordt de Internationale Dag van de Tolerantie, ingesteld door de Verenigde Naties, herdacht. Maar als we niet onderzoeken wat tolerantie werkelijk betekent, zal er geen sprake zijn van implementatie. De kunst om naar elkaar te luisteren en elkaar te omarmen werkelijk begrijpen en toepassen, zal ons de tools geven om polarisatie in balans om te zetten.

“Tolerantie is respect, acceptatie en waardering voor de rijke diversiteit aan culturen op deze wereld, onze uitdrukkingsvormen en onze manieren van mens-zijn”, aldus de VN-Beginselverklaring inzake de Principes van Verdraagzaamheid. De idealen die hier verwoord worden, zijn belangrijk, maar het markeren van een speciale dag voor tolerantie op de kalender heeft geen enkele zin als we de mensheid niet opvoeden, allereerst over de essentie van de betekenis van dit uitgangspunt en vervolgens over de manier waarop we dit in ons dagelijks leven in praktijk kunnen brengen. Anders is “tolerantie” een leeg begrip.

Dergelijke situaties doen zich eveneens voor bij andere herdenkingen, zoals de Internationale Vrouwendag. Hebben we ooit gehoord dat mensen in het begin van hun opvoeding – op de kleuterschool of later op school – les krijgen over hoe ze vrouwen moeten respecteren of over de meest elementaire principes, namelijk hoe ze hun moeder moeten respecteren en liefhebben? Ik kan me daar niets van herinneren. Daarom blijft ons onderwijs in gebreke, want we prenten geen kernwaarden in als het over onze sociale structuur gaat.

In het Hebreeuws is het woord voor “tolerantie” sovlanut, van het werkwoord “lisbol” (lijden), alsof we de meningen van anderen moeten verdragen of erdoor lijden. In die zin gaat het echter niet over tolerantie, in plaats daarvan omhelzen we elkaar. Het lijden dat we ervaren komt voort uit het feit dat onze visie egocentrisch is en niet in staat is om anderen te voelen, met name degenen die van ons verschillen. We moeten juist de ander accepteren en voelen als onszelf, zijn meningen en gevoelens, zelfs als ze tegengesteld zijn aan die van onszelf.

We moeten onze menselijke verhoudingen baseren op het principe dat iedereen een plaats heeft in de samenleving en inzien dat verschil en diversiteit een kleurrijk en prachtig mozaïek creëren. De natuur heeft ons op deze manier geschapen, zodat we zouden gaan beseffen hoezeer de rijkdom aan meningen vanuit verschillende gedachten aan iedereen vrijheid biedt. Als we wisten hoe wij de ontelbare stukjes van de menselijke tandwielen op de juiste wijze konden integreren, zouden we zien hoe elk ervan onmisbaar is voor het gesynchroniseerde en goed geoliede mechanisme dat schepping heet.

Maar waarom zijn we in de loop van de jaren steeds terughoudender geworden om elkaar zelfs maar aan te kijken, laat staan om goed te communiceren en ons met elkaar te verbinden? De oorzaak hiervan is ons steeds sterker wordende ego dat de natuur in ons ontwikkelt, onze onverzadigbare drang om onze eigen verlangens te vervullen, ten nadele van anderen. Hoe meer het ego groeit, hoe onrustiger we worden.

Irritatie, onverdraagzaamheid en wederzijdse afwijzing zijn allemaal situaties die de natuur ons laat voelen, zodat we onze menselijke, egoïstische benadering leren erkennen als de oorzaak van de grote onrust in ons leven, en doordat we in een impasse komen wat ons vermogen betreft om met anderen om te gaan, kunnen we nu een oprecht, nieuw verlangen ontwikkelen naar het uitstijgen boven het ego.

Het evolutionaire proces beweegt de mensheid van steeds diepere conflictniveaus naar hogere staten van evenwicht en samenwerking. De menselijke samenleving komt op een punt waar een extreme sociale polarisatie onvermijdelijk zal leiden tot een hoger niveau van sociale organisatie. We kunnen er niet aan ontsnappen dat we moeten leren hoe we ons, boven de tegenstellingen uit, kunnen verenigen; niet door het elimineren van de tegenstellingen, maar juist door ze in evenwicht te brengen, met het doel om een hoger begrip te creëren.

Om een sociale catastrofe te voorkomen zullen we dus een nieuwe wijze van denken moeten inzetten en een heel nieuw model van sociaal-politieke orde moeten opzetten, een model dat ruimte biedt aan tegengestelde meningen om juist daardoor sociale stabiliteit te bereiken in plaats van de sociale verdeeldheid te laten voortduren en te versterken.

In de natuur is in alle levende organismen een fundamentele drang werkzaam om de coëxistentie en het samenspel tussen twee tegengestelde krachten te ontdekken, waardoor er een hoger niveau van orde en welzijn ontstaat. De evolutie brengt tegenstellingen samen door middel van een dynamisch evenwicht. Kennis over hoe dit principe van het innerlijke systeem van de natuur werkt – de kracht die alles in de werkelijkheid beweegt en bestuurt – is ons enige anker in de veranderende wereld.

Mensen met verschillende visies dichter bij elkaar brengen om nieuwe niveaus van wederzijds begrip te bereiken, moet het uiteindelijke doel zijn van de huidige samenlevingen. Wanneer dit gebeurt, zullen onze verschillen blijven, maar op een complementaire manier, in het belang van het collectief. Dan zal er echte tolerantie ontstaan, zoals begrip, acceptatie en broederschap. 

Zoals Kabbalist Rav Yehuda Ashlag (Baal HaSulam) het schreef in zijn essay The Freedom (De Vrijheid):

“Elk individu moet de oprechtheid van zijn erfgoed in stand houden, en de tegenstrijdigheid en onverenigbaarheid tussen hen zal voor altijd blijven bestaan, om de beoordeling en de voortgang van de wijsheid, het grootste goed van de mensheid, veilig te stellen.”

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/11/the-true-meaning-of-tolerance-times-of-israel/

Filed under: Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

“Zal de mensheid ooit één zijn?” (Quora)

Michael Laitman op Quora: Zal de mensheid ooit één zijn?”

De mensheid zal zich in de verre toekomst verenigen, maar op het ogenblik behoort eenheid nog lang niet tot de prioriteiten. Met andere woorden, het gevoel van een gemeenschappelijk verlangen naar de eenheid van de mensheid is in het grote publiek nog niet gerijpt, hoewel we ons in die richting ontwikkelen.

Om één te worden, is het nodig dat wij eenheid willen, boven de vele egoïstische, verdeeldheid brengende, materialistische vormen die wij van nature verlangen, uit. Het ontbreekt ons nog aan een dergelijk verlangen. Af en toe voelen we er misschien even iets van en we kunnen ons zeker nuttig maken op het gebied van educatie- en ondersteuningssystemen om het verlangen naar verbinding optimaler te ontwikkelen, maar we moeten toch nog verschillende fasen van groei ondergaan voordat ons verlangen zo rijp wordt dat wij boven alles eenheid willen.

De laatste fase van de mensheid is één verenigd organisme. In die uiteindelijke vorm bestaat de mensheid uit verschillende mensen, groepen en interessen, want eenieder heeft zijn of haar unieke oorsprong en de ontwikkeling vanuit die oorsprong. Wij delen echter allemaal een gezamenlijk begrip van een gemeenschappelijk doel dat ons verenigt, en wij bouwen onszelf zodanig dat wij op het gebied van spiritualiteit en van de wereld evenwicht bereiken.

Met andere woorden, wij zullen een staat bereiken waarin wij – de hele mensheid – bewust hetzelfde doel delen en een krachtige sfeer van steun en aanmoediging creëren om het doel te bereiken. Elkaar steunen is van heel groot belang in deze nieuwe, verbonden mensheid die zich – na de moeilijke tijden waar we nu inzitten – moet gaan ontwikkelen.

Zo zijn we op weg naar de schepping van één enkel systeem, namelijk de mensheid, waarin mensen de idee hooghouden dat met elkaar verbinden belangrijker is dan aandacht besteden aan de in onze aard aanwezige tegenstrijdige gezichtspunten en drijfveren; we zullen er dan naar streven om elkaar te steunen en zo aan deze eenwording bouwen. Als mensen met tegengestelde meningen zich met elkaar verbinden om een gemeenschappelijk doel te bereiken dat aan hun eigen “ik” voorbijgaat, zullen ze in volkomen harmonie en balans leven.

We zijn echter nog niet rijp voor de eenheid van de mensheid. We zullen ons verder moeten ontwikkelen, totdat we een oprecht verlangen hebben naar de eenheid van de mensheid, en ons eveneens zullen realiseren dat wij dat doel niet alleen kunnen bereiken. Als wij dat stadium echter hebben bereikt, zullen we getuige worden van enorm grote, positieve veranderingen in ons leven: we zullen ondersteund worden door een positief verlangen naar eenheid dat in de natuur aanwezig is, en ervaren dat een nieuw evenwicht met  elkaar en met de natuur vleugels krijgt.

Blog en video in het Engels: https://laitman.com/2020/11/will-humanity-ever-be-united-quora/

Filed under: Q&A, Quora, Unity | Add Comment / Ask Question →

“De dieper wordende kloof tussen links en rechts is hier om te blijven, zo moet het ook” (Medium)

Medium heeft mijn nieuwe artikel gepubliceerd “De dieper wordende kloof tussen links en rechts is hier om te blijven, zo moet het ook”

We moeten ons realiseren dat de dieper wordende kloof tussen links en rechts hier is om te blijven en te groeien. Hoe eerder we groeien hoe beter onze kansen om er op de juiste manier mee om te gaan, voordat het tot een uitbarsting komt en er een complete oorlog ontstaat.

Mensen zijn verschillend. Er zijn verschillende geslachten, rassen, kleuren en lichaamsstructuren. Dit zijn biologische verschillen die we niet kunnen veranderen zonder hardhandig in de natuur in te grijpen en zelfs dan met twijfelachtige resultaten.

We moeten er ook bij stilstaan dat we van elkaar afhankelijk zijn, en zonder te zien dat wij allemaal gezond zijn en ons deel bijdragen aan het welzijn van de mensheid, hebben wij zelf ook geen toekomst.

We zijn ons er niet zo van bewust dat het feit dat onze gezichtspunten, wat we geloven en de manier waarop wij denken, ook in grote mate door de natuur gedicteerd wordt. Daarom is er vaak niets aan te veranderen. Wanneer was het de laatste keer dat het iemand lukte om je mening over iets wat je belangrijk vindt totaal te veranderen? Wanneer was het de laatste keer dat jij dit probeerde bij iemand anders? Naar de linkerkant of de rechterkant overhellen is iets wat in ons gekerfd is, bijna zo diep als onze huidskleur. 

Dat betekent niet dat er geen enkele manier bestaat om iemands denkwijze te veranderen door brainwashing of een of ander agressief heropvoedingsprogramma, of zelfs door iemand in een totaal nieuwe omgeving te plaatsen. Maar als we het hebben over het veranderen van de inzichten van miljoenen mensen door eenvoudigweg een beroep te doen op hun verstand, dat zal nooit werken. Hun verstand werkt anders, hun denkwijze, en ze zullen het nooit met je eens worden.

Denk maar eens aan je eigen lichaam. Daarin zijn organen die heel verschillend van elkaar werken. Ze delen dezelfde DNA, maar als je een cel van het hart in de lever plaatst, wordt dat geen levercel, die cel zal waarschijnlijk sterven. Al is die cel van hetzelfde erfelijke materiaal gemaakt, de aard en de werkwijze ervan is zo anders, dat hij niet kan overleven in een omgeving buiten het hart, waar hij toe behoort.

Denk nu eens aan je lichaam zonder organen. Hoe zou je zonder enig orgaan kunnen overleven? Zelfs als je één orgaan verwijdert, zou je jezelf doodmaken of ernstig verminken. Elk orgaan, hoe klein of onbeduidend ook, is essentieel voor ons welzijn en vaak ook noodzakelijk om te kunnen overleven. We moeten bijvoorbeeld niet willen dat de pancreas net zo is als het hart, want dan zouden we geen pancreas hebben en een hart teveel hebben.

De menselijk samenleving is net zoals ons lichaam, maar dan op macroniveau. Haal er één orgaan uit en je hebt het hele systeem beschadigd. De grote verschillen die we tussen mensen zien, zijn het probleem niet, het verwijst alleen maar naar mensen die zich meer bewust zijn van hun functie in de maatschappij en dat is in feite goed. Het probleem is dat wij niet als één systeem kunnen werken, zoals ons lichaam werkt met alle organen. We zijn ons niet bewust van onze onderlinge afhankelijkheid in de maatschappij, zoals wij ons wél bewust zijn van de onderlinge afhankelijkheid van onze organen.

Als we op de juiste manier omgaan met de grote verschillen tussen ons, betekent dit dat wij het grote geheel zien: dat iedereen essentieel is, dat iedereen bijdraagt en dat de mensheid niet zou zijn wat zij is zonder eenieder van ons. Als we argumenten naar voren brengen, moeten we nooit vergeten, dat we allemaal deel uitmaken van één entiteit. Het is prima om het niet met elkaar eens te zijn, het helpt ons groeien, onszelf en elkaar beter te begrijpen, en onze taak voor de mensheid met meer succes te vervullen. 

We moeten ons er dan ook van bewust zijn dat we van elkaar afhankelijk zijn en als we niet zien dat we allemaal gezond zijn en ons deel bijdragen aan het welzijn van de mensheid, zullen wij zelf ook geen toekomst hebben.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/11/the-deepening-rift-between-left-and-right-is-here-to-stay-and-so-it-should-medium/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Crisis, New Publications | Add Comment / Ask Question →

 

 

New Life 467 – Vertrouwen in de gekozen functionarissen

New Life 467 – Vertrouwen in de gekozen functionarissen

Dr. Michael Laitman in gesprek met Oren Levi en Yael Leshed-Harel

Wij wantrouwen gekozen leiders omdat zij grote plannen presenteren en falen. Het heeft geen zin om hen de schuld te geven of niet te respecteren, want het probleem is dat het grote publiek het plan dat de natuur voor de mensheid heeft, niet kent en niet begrijpt. Om in overeenstemming te zijn met de wetten van de natuur, moeten we op sociaal niveau werken en mensen educatie bieden over gelijkwaardigheid en gezamenlijkheid. Dit is heel cruciaal in Israël, want volgens het plan van de natuur moeten wij een voorbeeld stellen voor de hele wereld.

De Wijsheid van Kabbalah leert dat heel Israël het leven in de Hof van Eden (paradijs) kan creëren – in het hier en nu – als we ons houden aan het principe: “Heb je vriend lief als jezelf”.

Blog en video in het Engels: https://laitman.com/2020/11/new-life-467-trust-in-the-elected-officials/

From KabTV’s “New Life 467 – Trust In The Elected Officials” 12/9/14

icon for podpress VideoPlay Now | Download

icon for podpress AudioPlay Now | Download

Filed under: New Life | Add Comment / Ask Question →

“Wat beangstigt je het meest in het leven?” (Quora)

Michael Laitman op Quora: Wat beangstigt je het meest in het leven?”

Denk er eens over na hoe het zou zijn als je volledig verbonden zou zijn met andere mensen, als tandwielen die met iedereen samen in een complete coördinatie ronddraaien.

Stel je eens voor dat je gedachten, je wensen, wat je doet en besluit helemaal afhankelijk zouden zijn van de maatschappij om je heen en de omstandigheden.

Dat zou een onverdraaglijk gevoel zijn, erger dan een gevangenis – totale slavernij.

Je zou je voelen als een vogel die in een kooi opgesloten zit en uit alle macht op zoek is naar een mogelijkheid om zich te bevrijden.

Je zou liever doodgaan dan zo’n onontkoombare druk te voelen.

Maar, of we het nu leuk vinden of niet, de mensheid is in die richting op weg.

Het coronavirus heeft al duidelijk gemaakt hoe wij een heel nieuw tijdperk van wereldwijde afhankelijkheid en verbinding zijn binnengetreden, en het enige wat wij kunnen verwachten is dat onze verbondenheid alleen maar sterker wordt.

Wat is dan de sleutel om onze toenemende verbinding niet te voelen als een gevangeniscel waarin wij ons steeds meer opgesloten voelen, maar als een verbazingwekkend fenomeen dat allerlei nieuwe mogelijkheden voor ons opent?

Die sleutel is een nieuw soort onderwijs.

Tot op heden heeft ons onderwijs ons vooral opgeleid om de arbeidsmarkt op te gaan, die al begint te wankelen onder de druk van de huidige realiteit waarin men steeds meer onderling afhankelijk en met elkaar verbonden is. Bovendien, als we voornamelijk leren hoe wij voor onszelf banen kunnen invullen en carrière maken, en niet leren hoe we met succes met elkaar kunnen omgaan in een realiteit waarin we steeds nauwer met elkaar verweven zijn, maken we talloze negatieve gevolgen mee – van toenemende depressie, stress, angst en eenzaamheid op persoonlijke schaal, tot meer sociale verdeeldheid en polarisatie in de samenleving in het algemeen.

Aan de basis hiervan geldt: hoe meer wij ons ontwikkelen, hoe meer wij ons met elkaar moeten verbinden. Onze verbindingen zijn echter oppervlakkig: we verbinden ons meer op technologisch en economisch gebied en ten gevolge van allerlei verschijnselen zoals het coronavirus dat ons nu wereldwijd in dezelfde omstandigheden plaatst. De paradox is dat hoe meer wij ons op deze manier met elkaar verbinden, hoe meer we afgescheiden raken in onze houding naar elkaar.

Daarom hebben we nu een nieuw soort onderwijs nodig dat ons innerlijke, psychologische aanpassingsvermogen begeleidt, zodat we met onze toenemende externe verbindingen om kunnen gaan, dit betekent dat wij leren hoe wij met elkaar om kunnen gaan om onze toenemende verbindingen op een positieve manier te realiseren.

Het probleem is dat onze egoïstische natuur – het verlangen om ten koste van anderen te genieten – strijdig is met onze toenemende verbondenheid die van ons vraagt dat wij rekening houden met elkaar, concessies doen, gevend zijn en ons verantwoordelijk voelen voor elkaar.

Wat mij dan beangstigt is de vraag hoe de mensheid zich verder met elkaar zal verbinden. Wordt de mensheid platgewalst onder een evolutionaire stoomwals waardoor mensen, zonder bewust mee te werken, platgewalst worden en zo de verdere ontwikkeling zullen ervaren als pijn en lijden, of zal de mensheid zich gaan organiseren door te gaan leren over de eigen aard en de aard van de omringende, integrale samenleving en dan in beweging komen om de huidige houding die verdeeldheid brengt en egoïstisch is, af te gaan stemmen op de volmaakte, altruïstische verbondenheid van de omringende werkelijkheid?

De vrees die ik heb gaat echter samen met hoop en een oneindige drijfkracht om de methode van verbinding – die duizenden jaren geleden door Kabbalisten is geopend om juist in onze tijd toegepast te worden – door te geven. Ik onderwijs deze methode in dagelijkse lessen aan mijn studenten, net zoals mijn leraar dat deed aan zijn studenten, en ik neem ook dagelijks deel aan veel verschillende programma’s op tv en internet, ze worden in verschillende talen door miljoenen mensen over de hele wereld bekeken, mensen die geen belangstelling hebben voor Kabbalah, maar die de principes van deze methode kunnen gebruiken om beter te leren begrijpen hoe de natuur werkt en hoe zij ons naar een behoefte aan verbinding leidt. Alleen al het binnendruppelen van dit basisbegrip van de methode van verbinding, dient om de weg te wijzen naar positieve verbinding. Zoals we zien is dit echter niet voldoende om de mensheid de weg van lijden en een crisis te besparen.

Als we ons werkelijk onnodig lijden willen besparen tijdens onze verdere ontwikkeling, is het noodzakelijk om de methode van verbinding te integreren in onze onderwijssystemen en media-invloeden, zodat we – in dezelfde mate waarin we leren hoe we vacatures kunnen invullen en allerlei media tegenkomen die ons meestal beïnvloeden met verdeeldheid zaaiende berichten – leren hoe we ons positief kunnen verbinden en gelukkige, zelfbewuste mensen kunnen worden die zich veilig voelen, en we ook een plek innemen in media die ons met positieve voorbeelden beïnvloeden. Dat we mensen worden die hun egoïstische basisdriften overwinnen door aan elkaar liefde en zorgzaamheid te tonen.

 

Voor iedereen die zich meer wil verdiepen in dit onderwerp, is bovenstaande video bestemd, een documentaire (Engelse ondertiteling kan ingesteld worden) die één van mijn studenten heeft gemaakt over dit overgangsmoment in de geschiedenis, en de uiterst belangrijke noodzaak om ons positief met elkaar te verbinden.

Image by World Vectors by Vecteezy

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/10/what-scares-you-most-in-life-quora/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

Filed under: Quora | Add Comment / Ask Question →

Word een nuttig element van de maatschappij

Vraag: Mensen aantrekken voor werk kan volgens drie methoden verdeeld worden. De eerste is gedwongen werk (als slaaf of lijfeigene). De tweede methode is gedwongen werk om je van je levensonderhoud te voorzien omdat het economisch bezien noodzakelijk is. De derde methode is vrijwilligerswerk, als iemand misschien geen middelen nodig heeft voor zijn bestaan.

Volgens een wet die door de VN aangenomen is, kan een mens gedwongen worden tot werk. Er zijn landen waarin mensen zelfs berecht zijn voor parasitisme, het teren op andermans zak. Vindt u dit juist? Moet de staat iemand verplichten om te werken als hij niet werkt?

Antwoord: Het hangt van de situatie en de tijd af. Maar in principe is een mens verplicht om te werken, anders valt hij in handen van de maatschappij en moet de maatschappij voor hem zorgen.

Een parasiet wordt niet van de hand gedaan om in een bos dood te gaan, door wilde dieren opgegeten te worden. Hij moet in de maatschappij leven en dat betekent dat deze voor hem zorgt. Als er veel mensen zijn die als parasieten leven, moeten we daartegen optreden. We willen tenslotte niet dat er iemand is die over ons heerst. Waarom zouden deze mensen genieten van de vruchten van ons werk?

Vraag: Betekent dit dat u ervoor bent dat parasitisme door de wet gestraft wordt?

Antwoord: Ik ben ervoor dat iedereen die deel uitmaakt van de maatschappij door een permanent systeem van educatie en opvoeding gaat, en dat dit doorgaat tot aan het einde van zijn leven. En gebaseerd op de resultaten van de educatie die hij krijgt, zal hij zelf voelen dat hij een nuttig element van de maatschappij wil zijn.

Vraag: De VN Verklaring van de Rechten van de Mens stelt dat iedereen het recht heeft om te werken en een werkplek uit te kiezen. Wie moet de baan uitkiezen, de persoon zelf of de maatschappij?

Antwoord: De maatschappij moet een mens zo opvoeden dat hij kan zien waar hij het nuttigst kan zijn voor de maatschappij. Bovendien moet hij onder de autoriteit van de maatschappij staan en in overeenstemming daarmee handelen. Dit betekent dat de maatschappij op de eerste plaats komt en de mens op de tweede plaats.

Blog in het Engels: https://laitman.com/2020/09/become-a-useful-element-of-society/

Het volgende blog verschijnt zondag a.s.

From KabTV’s “The Post-Coronavirus Era” 6/4/20

Filed under: Crisis, Globalization | Add Comment / Ask Question →