De Meest Praktische Uitvinding

Dr. Michael LaitmanVraag: Ik begrijp dat het nodig is om in een groep geïntegreerd te zijn en al mijn gedachten daarop te richten. Maar waar kan ik de kracht vandaan halen als ik uit die staat geworpen word? Wat kan er gedaan worden zodat ik deze kracht weer krijg?

Antwoord: Het beste wat er in onze tijd uitgevonden is, is een omgeving die me op de een of andere manier kan stimuleren.

Het is ook mogelijk om een wekker of een mobiele telefoon te gebruiken die me automatisch wakker maakt of ervoor zorgt dat ik allerlei muziek en songs kan beluisteren. Het belangrijkste is echter dat de vrienden af en toe contact met me maken en belangstelling hebben voor wat ik aan het doen ben. Ik wil ze helemaal geen antwoord geven maar ik voel me gedwongen om het gesprek gaande te houden en dit haalt me uit een slechte staat.

De omgeving is het enige wat ons redt. In het algemeen gesproken: wat bestaat er in het universum? Ikzelf en de wereld. Dit betekent dat als ik iets niet doe de wereld het doet.

Dus als ik me leeg voel, slap, een duf hoofd heb, gebrek aan inspiratie en optimisme, als ik niet hoor of me niet meer herinner wat er gisteren is gebeurd, betekent het dat het nodig is om gevuld te worden door de grootheid van de groep en de Schepper.

Waar kan ik deze grootheid vandaan halen? Juist hier kan ik controleren in welke mate ik met de groep verbonden ben, hoeveel ik aan hen dank.

Stel dat ik koorts heb. Ik voel me niet lekker en in de kamer naast me is er een kind aan het huilen. Sta ik dan op of niet? Ik sta op. Ga ik naar hem toe? Ja. Doe ik alles wat er nodig is? Ja. Kom ik langzamerhand bij? Ja. Hoe kan ik dat doen? Ik voel me verplicht om dit te doen.

Ben ik op dezelfde manier met de groep verbonden en voel ik deze verplichtingen naar hen toe? Moet ik eigenlijk niet opstaan, naar de keuken gaan en mijn vrienden gaan helpen? Sta ik ’s morgens op om naar de les te gaan en hier te gaan zitten, zelfs als ik heel slaperig ben? Ik meen dit heel serieus! Ik heb dit allemaal zelf ook meegemaakt. Het is allemaal nodig om verder te komen! Zoals er gezegd wordt: “Als de dokter zegt dat er geopereerd moet worden is dat noodzakelijk.”

Hetzelfde geldt voor de groep. Pakken ze me bij de lurven? Trekken ze me uit het moeras? Als ik een contract met hen heb getekend moeten zij dat doen. Waarvoor zijn we anders samen? Alleen hiervoor. Er staat immers geschreven: “Een gevangene kan zichzelf niet uit de gevangenis bevrijden” (Berachot 5b). Alleen de groep kan dat doen, de omgeving, de kracht van de omgeving.

Ik moet me net zo verantwoordelijk voelen voor de groep als voor mijn baby waar ik voor zorg, zelfs als ik me niet goed voel en andersom moet de groep voor mij zorgen zoals ze voor een baby zouden zorgen, zelfs wanneer ik uit het gezichtsveld verdwijn. “Er is iets met hem gebeurd, hij is zo stil.” Het is nodig om net zo betrokken te zijn bij de groep als ouders bij hun kinderen.

Als we zulke onderlinge relaties niet bouwen, komt er geen enkel resultaat! We gaan alleen maar door al zulke situaties heen om onze onderlinge connectie te versterken.

From the World Zohar Week “Integral Education Convention” Day Three 2/4/14, Workshop 5

 

Discussie | Share Feedback | Ask a question




"Kabbalah & het Doel van het Leven" Reacties RSS Feed

Vorig bericht: